Arsacal
button
button
button


Uitgeverij Adveniat viert lustrum met boekpresentaties

in parochie van Hoofddorp

nieuws - gepubliceerd: vrijdag, 30 oktober 2015
De beide auteurs (1) en een aandachtig luisterend publiek (2)
De beide auteurs (1) en een aandachtig luisterend publiek (2)

Op vrijdag 30 oktober vierde uitgeverij Adveniat het eerste lustrum van zijn bestaan. In die vijf jaar heeft Adveniat veel bijzondere publicaties kunnen doen, zoals onlangs nog de kinderzangbundel Kom en zing!, de doorlopende catechese In vuur en vlam, vormsel en eerste communieprojecten en natuurlijk allerlei boeken, zoals de beide uitgaven die op deze bijeenkomst werden ge­pre­sen­teerd: Erik Borgman is de auteur van Waar blijft de kerk? Gedachten over opbouw in tijden van afbraak. Rodrick Vonhögen presenteerde: Mediapriester. Avonturen in de wereld van film, games en nieuwe media.

De viering van het lustrum en de presentatie vonden plaats in de Joannes de Doper­parochie in Hoofddorp, waar naast de kerk een boekwinkel is en een mooie accomodatie. Pastoor Kees van Lent was de gastheer. Zo'n 170 gasten kon de uitgeverij ver­wel­ko­men. Kardinaal Adrianus Simonis en Bossche hulp­bis­schop Rob Mutsaerts waren eveneens aanwezig.

Het officiële gedeelte van de middag werd afgesloten met de vespers aan het begin waarvan ik onderstaande felicitatie heb uitgesproken.

Openingswoord bij de Vespers

Graag wil ik aan het begin van deze Vespers
Uitgeverij Adveniat van harte feliciteren
met dit eerste lustrum.
Dit is geen gemakkelijke tijd
om katholieke godsdienstige uitgaven
op de markt te brengen
en daarom geldt eens te meer
dat ik de uitgeverij van harte gelukwens
met deze eerste vijf jaar,
met de moed, het vuur, de inspiratie
die Peter Dullaert en zijn medewerkers
hebben geleid.
Helaas was het mij niet mogelijk
deze middag geheel mee te maken.
Dat had ik zeker na de voorpublicaties
en aankondigingen
graag gewild.

Complementair

Als ik toch een paar woorden mag zeggen
over de beide boek­pre­sen­ta­ties:
ze leken me zeer complementair.
Uit het interview met prof. Erik Borgman
in het dagblad Trouw
heb ik begrepen
dat Borgman aandacht vraagt
voor het sacramentele karakter,
het mysterie van de kerk,
de kerk als werkzame aanwezigheid van de Heer.
Ik vond het wezenlijk wat hij daar opmerkte
en belangrijk om ons te realiseren.

Niet mijn kerk

Zoals paus Johannes XXIII al zei:
“Het is niet mijn kerk,
het is Zijn kerk”.
Daarna kon hij rustig slapen,
maar niet omdat hij dacht dat hij zich niet hoefde in te zetten.
Hij kon het daarna afgeven,
hij hoefde het niet allemaal zelf op zijn schouders nemen.
Het boek van Rodrick Vonhögen
vraagt aandacht voor die andere kant van de medaille:
“Zolang het licht is moeten wij werken
en ook de Vader houdt niet op te werken”.
De kerk moet naar buiten treden,
alle media te baat nemen
om ook laagdrempelig
mensen tegemoet te treden
met de bood­schap van het evangelie;
mensen moeten worden afgehaald
waar zij staan en zich bevinden,
want meer dan de plaats waar zij staan
is de weg van belang die zij gaan.

Passief

Die tomeloze inzet
zal slechts vruchtbaar zijn
als ze uiteindelijk weer passief is,
vanuit een “laten”,
een uitzien naar...
en een staan in de te­gen­woor­digheid van dat mysterie,
die geheimvolle presentie
van de Schepper en Vader
van allen en alles.
Adveniat, moge Hij Komen...
Van harte in deze geest
veel zegen gewenst voor de komende vijf jaar
en nog lang daarna....

Terug