Arsacal
button
button
button
button


75 jaar kloosterzuster!

Zr. Majelle viert bijzonder jubileum

Overweging Preek - gepubliceerd: zaterdag, 31 oktober 2015 - 1049 woorden
met zr. Majelle en rector mgr. H. Hofstede
met zr. Majelle en rector mgr. H. Hofstede

Op 28 ok­to­ber was het 75 jaar gele­den dat zr. Majelle Meijman werd ingekleed als zuster van liefde. Het was 1940, de tweede wereld­oor­log had ook ons land bereikt. Zater­dag 31 ok­to­ber werd dit jubileum gevierd in het R.K. Zorg­cen­trum Room­burgh in Leiden, waar de zuster woont.

De dag werd be­gon­nen met een heilige Mis in de kapel van het huis, waarbij de rector, mgr. Harry Hofstede met mij con­ce­le­breerde. Daarbij heb ik on­der­staan­de homilie gehou­den.

Zr. Majelle is na haar loopbaam in het middel­baar onder­wijs tien jaar huishoudster geweest in de pastorie van Haast­recht waar ik pastoor was. Daarna heeft zij nog een heel aantal jaren geholpen in het Wil­li­brordhuis, het semi­na­rie van het bisdom Haar­lem-Am­ster­dam, onder meer in de biblio­theek.

Homilie


Beste zuster Majelle, broeders en zusters,

Het is vandaag een bij­zon­dere dag
en ik ben blij dat ik die met U mee kan vieren.
Ik heb bij Uw 50, 60 en 70 jarig feest
de Heilige Mis mogen vieren
en het is voor mij een vreugde
dat ik dat nu weer kan doen.

Het is een bij­zon­dere dag
want het komt niet zo vaak voor
dat een reli­gi­euze
haar 75 jarig klooster­jubi­leum kan vieren.

De beste bruidegom

Op de eerste plaats is dit een dag van dank­baar­heid.
U bent dank­baar en wij zijn dank­baar
omdat de goede God
de beste bruidegom is die je kunt hebben.
Hij heeft U al die jaren geleid,
U was en bent van Hem,
Hij heeft zorg voor U;
ook als het niet altijd ge­mak­ke­lijk is,
Hij is er dan toch
en ook al moet een ziel die zich aan God heeft gegeven
door het duister van de nacht,
uit­ein­delijk mag U dan merken en ervaren
dat Hij er voor U is
en U niet in de steek laat.

Intre­den

U hebt dat op jeug­dige leef­tijd
al mogen ervaren.
Uw moeder is vroeg gestorven
en haar te moeten missen
was een groot verlies.
Zij was toch de ziel van het gezin,
de liefde­volle kracht die het gezin bijeen hield.
Toen U haar zo miste,
was daar ineens die hemelse Bruidegom,
de Heer die U bij de hand nam
en U ging lei­den.
U kreeg daardoor op jonge leef­tijd
al een diepe band met God,
zozeer dat U besloot in te gaan
op het verlangen
dat God in Uw hart had gelegd:
in te tre­den bij de zusters van Liefde.

Hij blijft

Op jonge leef­tijd wist U al:
ik moet het niet van de mensen hebben,
zelfs al zijn ze aar­dig en goed,
want het leven van mensen is als een veldbloem:
vandaag staat die er
en morgen is die weg.
U wist daarom dui­de­lijk:
ik moet leunen op God,
ik mag mijn steun vin­den bij Hem,
want ook als alles verandert,
als ie­der­een wegvalt,
als ikzelf niet veel meer kan:
Hij is er
en Hij blijft dezelfde,
gis­te­ren, vandaag en altijd.

Toen alles ver­an­der­de...

Ik denk dat U daarom
toch dezelfde bleef,
trouw aan Uw roe­ping,
ook toen de tij­den gingen ver­an­de­ren,
het kloosterleven van weleer verdween,
er geen nieuwe roe­pingen kwamen,
het eigen apos­to­laat werd opge­ge­ven,
het gebedsleven en de geest van een klooster wegebde.
U bleef wie U was
en wilde trouw zijn aan alles
waar God U toe ge­roe­pen had,
ook al stond U daarin alleen.

Redenen tot dank­baar­heid

We danken God ook
omdat Hij
mensen op Uw weg heeft gestuurd
om U te be­ge­lei­den en te helpen.
We denken hierbij bij­zon­der
aan pater Penning de Vries
die U jarenlang gees­te­lijk heeft begeleid.
Hij was voor U een grote steun
en we gedenken hem in dank­baar­heid.

We danken God ook
voor de vele jaren als lerares op school,
voor de tien jaar op de pastorie in Haast­recht,
voor de assis­tentie die U hebt gegeven
in het semi­na­rie.

We danken Hem voor de mooie dingen,
de fijne her­in­ne­ringen,
het goede dat U heeft mogen doen;
we danken Hem ook voor de moei­lijk­he­den.
Waar het kruis is,
daar is Jezus
en het is onze roe­ping om Hem te herkennen
als het kruis op onze levensweg komt.

De geest van een kloos­ter­ling

De kern van het reli­gi­euze leven
zijn de zo­ge­naamde evan­ge­lische raden:
armoede, kuis­heid/zuiver­heid en ge­hoor­zaam­heid.
Daarbij komt het leven in ge­meen­schap.
Die drie evan­ge­lische raden
zijn er uitdruk­king van
dat we niet willen zoeken wat de wereld zoekt:
mensen willen graag een relatie,
een man of vrouw,
maar een kloos­ter­ling ziet daar van af;
mensen willen graag geld en goed,
maar een kloos­ter­ling ziet daar­van af;
mensen willen graag zelf hun leven bepalen,
hun eigen gang gaan, vrij zijn, het voor het zeggen hebben,
een kloos­ter­ling ziet daar­van af
om ge­hoor­zaam te kunnen zijn
aan de overste, aan God.
Dat wil zeggen: een kloos­ter­ling
wil geen groot­heid zoeken in deze wereld,
wil niet be­lang­rijk zijn op aarde,
maar wil klein en nederig
in alles de hand van God ontdekken.
Gebeurt er iets moois?
Vergeet niet de gave van God erin te zien,
we hebben het gekregen, ont­van­gen.
Gebeurt er iets moei­lijks of zwaars?
Vergeet niet God erin te ontdekken,
Hem te bedanken
en dat moei­lijke aan Hem aan te bie­den.
Vertrouw erop dat Hij weet
wat uit­ein­delijk goed voor U is
en dat Hij U liefheeft.

De poes en het balletje

De kleine heilige Theresia van Lisieux
vergeleek Onze Lieve Heer eens met een poesje
en zich­zelf met een balletje.
Soms speelt dat poesje met het balletje
en is al zijn aan­dacht
op dat balletje ge­con­cen­treerd.
Soms lijkt dat poesje
het balletje helemaal vergeten te zijn
en ligt dat balletje zielig alleen in een hoekje.
Maar dan komt er toch weer een moment
dat het balletje weer helemaal
in de gratie is.
Zo is het ook met ons,
soms lijkt het alsof God
zich niet om ons bekommert.
Maar dat is maar schijn.
Hij laat ons dan even liggen,
als een balletje in de hoek.
Dat is niet ge­mak­ke­lijk,
maar Hij vergeet ons toch niet
en straks keert Hij zich om
om weer met Zijn balletje - met ons - te spelen.

Totdat Hij komt...

Beste zuster Majelle,
van harte wens ik U heel veel zegen toe.
Dat de Heer U mag be­scher­men en bewaren,
dat U - in dagen dat U zich alleen voelt
en God ver weg schijnt -
vol ver­wach­ting mag uitzien
naar het moment dat Hij weer komt,
dat U er dan steeds aan mag blijven denken
hoe goed die Bruidegom van U
U heeft geleid tot deze dag
en dat Hij eens Zijn bruid zal roepen
om voor altijd in de hemel gelukkig te zijn.

Van harte proficiat, zuster Majelle,
met deze feest­dag,
van harte Gods zegen!

Amen

Terug