Arsacal
button
button
button


Iets geven of jezelf geven....

De rijken en de weduwe, 32e zondag door het jaar B

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 8 november 2015
Interieur O.L. Vrouw Hemelvaart, Heemstede
Interieur O.L. Vrouw Hemelvaart, Heemstede

Op de 32e zondag door het jaar was ik in Heemstede, in de O.L. Vrouw Hemelvaartkerk, waar we natuurlijk ook JanJaap van Peprerstraten in het gebed hebben aanbevolen, die aanstaande zaterdag om 10.30 in de grote bed3evaartkapel in Heiloo tot diaken wordt gewijd met drie anderen (Mariusz Momot en de permanent diakens Jeroen Hoekstra en Paul Leferink). Jan Jaap is werkzaam in de parochies van het Klaverblad, waar ook de Hemelvaart toe behoort.

Ik heb de volgende homilie gehouden:

Homilie

Iets of alles

Ik denk dat we allemaal wel
op een of andere manier ervaren hebben
dat het een heel groot verschil is
of je iets gegeven hebt
of dat je jezelf hebt gegeven.
Als we een aardige duit in het zakje hebben gedaan
bij een collecte voor een goed doel,
kunnen we daar een goed gevoel over hebben:
we hebben armen geholpen,
de parochie gesteund,
een mooi project
financieel mee van de grond getild.
Dat is fijn en dat is goed.
Maar het is natuurlijk nog iets volkomen anders
als je zoon of dochter,
je man of vrouw of één van je ouders
in nood is door ziekte,
door akelige gebeur­te­nissen
of door verkeerde vrienden bij­voor­beeld.
Voor hen hebt U Uw leven gegeven,
zij staan in het hart van uw bestaan,
het doet pijn als het hun slecht gaat
en U zou er alles voor over hebben
opdat het hun goed gaat.

Gekidnapt

Een multimiljonair
wiens dochter gekidnapt was
wilde wel heel zijn vermogen geven
om zijn dochter vrij te krijgen.
Dat is de liefde.
De liefde heeft uit zichzelf iets totaals,
zij kent in zichzelf het verlangen
om zich helemaal te geven,
onvoorwaardelijk, zonder kleine lettertjes.
De liefde overwint alles.

Gekwetst

Zelfs als we diep teleurgesteld worden,
zal die liefde toch ergens blijven bestaan.
Juist de diepte van het gekwetst zijn
door iets wat er is gebeurd,
is een teken van die liefde.
Als je niet had liefgehad
was je niet zo gekwetst.
Ouders ervaren dat tegenover hun kinderen:
het blijven hun kinderen
wat ze ook doen.
Kinderen ervaren dat tegenover hun ouders:
het blijven hun ouders,
wat er ook gebeurd is.
Man en vrouw voelen dat tegenover elkaar:
ze blijven man en vrouw
al was het heftig wat er gebeurde,
want het was voor goede en slechte dagen,
voor- en tegenspoed
dat het “ja-woord” was gesproken.

Nietigheid

(Waarmee ik even terzijde laat
dat er ook redenen kunnen zijn
waarom dat ja-woord nooit een echt ja-woord was
of waarom een huwelijk niet werkelijk of mogelijk was.
Paus Franciscus heeft pas
de kerkelijke procedure vereenvoudigd
om dat vast te stellen).

Drempel

De liefde is totaal, radicaal, ‘helemaal’,
je kunt niet voor de helft liefhebben.
Toch is dat bepaald niet gemakkelijk
voor mensen in onze tijd.
We zijn zo gewend geraakt
alles in de hand te kunnen hebben.
Het is waar­schijn­lijk een reden
waarom er minder wordt getrouwd.
Zeker een kerkelijk huwelijk
wordt ervaren als een drempel:
dat is voor het hele leven
en wie kan er in de toekomst kijken,
wie weet hoe het over tien jaar zal zijn?
Maar tegelijk is er eigenlijk geen echte keus:
want de liefde vraagt alles,
die vraagt dat we onszelf geven
en niet alleen dat we “iets” geven.
Dat is het verschil
tussen arme weduwe en de rijken
in het evangelie van vandaag,
de rijken die best veel in de offerkist laten valen,
maar nog genoeg voor zichzelf over houden.
Die rijken kunnen het gevoel krijgen
dat ze best iets moois hebben gedaan
voor de armen,
maar uiteindelijk raakt het henzelf niet,
hun bestaan houden ze gewoon in eigen handen,
ze drinken er ‘s avonds geen wijntje minder om.
Maar die arme weduwe die gaf alles,
alles waar ze van leven moest.
Zij gaf haar menselijke zekerheden op,
zij waagde de sprong van de liefde
door alles te geven.

Twee penningen

Ja, maar, zult U misschien zeggen,
met die twee penningen had ze het ook niet gered,
met wat zij zelf bezat
had zij toch niet in leven kunnen blijven,
misschien was dit offer wel de beste investering.
Precies, zo is het!
Met twee penningen ter waarde van een cent
was zij niet ver gekomen.
Het verstandigste wat zij in feite kon doen
was dat weinige maar te geven
en op God te vertrouwen.
Maar zo is ons eigen leven ook.
Ook wij hebben eigenlijk maar twee penningen.
Wij denken vaak
dat we ons eigen leven zeker kunnen stellen
door angstvallig vast te houden
wat wijzelf bezitten,
door te bouwen op onze eigen aardse zekerheden:
ons geld, ons bezit, onze relaties.

Niet voor sukkels

Wij denken vaak dat je pas op God moet vertrouwen
als je zelf niks meer hebt,
het zelf niet redt.
Dan wordt de godsdienst iets
voor sukkels, die zichzelf niet kunnen redden.
Maar zo is het niet!
De werkelijkheid is
dat we geen zekerheid hebben,
dat we onszelf geen ogenblik leven
of zelfs geluk kunnen schenken,
dat wij geen seconde van ons leven
in onze eigen hand hebben,
dat wij ons leven niet kunnen maken.

De beurs

Ik vind het altijd aardig
om op de radio naar de beurs-analyse
van Kees de Kort te luisteren.
De interviewer sluit af met:
“Morgen spreken we elkaar weer”,
waarop Kees de Kort zegt:
“Ja, Deo volente”,
als God het wil.
En zo is het ook.
Wij kunnen plannen en vooruitzien,
maar weten doen we het niet,
ons leven is eigenlijk net als de beurs,
en daarom hoort tot de kern
van een gelukkig menselijk leven:
liefde, vertrouwen en overgave.
Je moet het niet zelf allemaal
in de hand willen houden:
zo ís het leven niet.

Gods sprong van liefde

God zelf heeft het ons voor-geleefd:
Hij heeft als mens onder ons geleefd,
zich helemaal aan ons gegeven
ook al werd Hij door de mensen
aan een kruis geslagen.
Hij ging door in vertrouwen.
Het was liefde tot het uiterste toe.
Juist daarom is het huwelijk een sacrament,
een teken van hoe God is,
omdat man en vrouw zich helemaal geven,
de sprong van liefde wagen,
in vertrouwen en overgave,
zonder te weten wat er gaan komen.
Maar eigenlijk is er ook geen keus,
omdat je de liefde nu eenmaal
niet half kunt doen.

Rijkdom is: wat je hebt gegeven

En uiteindelijk zal het mooie van ons leven zijn,
wat we hebben gegeven
als gehuwde, als ouder, als kind,
als priester of alleenstaande
of hoe dan ook.
Zoals die weduwe in de tempel,
die alles gaf,
alles waar zij van leven moest....
Amen.

Terug