Arsacal
button
button
button


“Toen heb ik jou gedragen”

Vormsel en ontmoeting met vormelingen

nieuws - gepubliceerd: zondag, 17 april 2016
groepsfoto vormelingen Bovenkarspel
groepsfoto vormelingen Bovenkarspel
vormelingen uit Almere in het bisschopshuis
vormelingen uit Almere in het bisschopshuis
versiering van de kerk in Bovenkarspel
versiering van de kerk in Bovenkarspel

In de tijd na Pasen zijn er veel vormsel­vieringen. In het hele bisdom bereiden zich jongens en meisjes voor op het ontvangen van dit sacrament. Op zaterdag 28 mei begint in de Sint Bavo­kathe­draal de Bavodag "Je komt als geroepen" voor alle vormelingen. Dit weekend ontmoette ik vormelingen uit Almere en heb ik het vormsel­sa­cra­ment toegediend in Bovenkarspel.

Vrijdag­avond kwamen de vormelingen uit Almere langs op het bisschopshuis in Haarlem voor een kennis­ma­king en gesprek (zie foto).

Zaterdag­avond was ik in Bovenkarspel om daar het heilig vormsel toe te dienen aan dertig jongens en meisjes uit de parchies van de regio: Sint Johannes de Doper te Grootebroek, Sint Martinus te Bovenkarspel, Sint Franciscus Xaverius te Enkhuizen en de Heilige Nicolaas te Lutjebroek. Het jongerenkoor "Reaching Hand" uit Enkhuizen heeft mooi gezongen en de kerk was fraai versierd met tulpen. Er was veel aandacht besteed aan de voor­be­rei­ding van de viering, die als motto had meegekregen "Liefdevol nabij zijn". Natuurlijk gingen die woorden over de heilige Geest in Wie God ons liefdevol nabij is, maar tegelijk is de opdracht aan ieder van ons om er naar te streven "goed te zijn als God" en dus ook de naaste liefdevol nabij te zijn.

Van harte proficiat aan alle vormelingen! En aan aan de pastoor Peter Peelen, diaken Randy Simileer en de werk­groep!

Soms hebben we de moedeloze gedachte dat God er niet (voor ons) is. Daarmee begon de viering in Bovenkarspel waar als opening het bekende gedicht werd voorgelezen van de voetstappen in het zand:

Voetstappen in het zand geschreven door Mary Stevenson (1922-1999) in 1936.

 

Ik droomde eens en zie ik liep aan het strand bij lage tij.

Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.

Wij liepen samen ’t leven door en maakten in het zand,

een spoor van stappen, twee aan twee:

de Heer liep aan mijn hand.

 

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop.

In tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan,

daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan.

 

Ik zei toen: “Heer, waarom dan toch?” Juist toen ik U nodig had.

Juist toen ik zelf geen uitkomst zag op ’t zwaarste deel van ’t pad.

De Heer keek mij vol liefde aan en antwoordde op mijn vragen:

“mijn lieve kind, toen ’t moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen”.

Terug