Arsacal
button
button
button


Reünie Wereldjongerendagen in Amsterdam

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 25 september 2016

Op zondag 25 september werd in de Mozes en Aäronkerk aan het Waterlooplein in Amsterdam de reünie gehouden van de Wereld­jonge­ren­dagenreis van het bisdom Haarlem-Amsterdam. Het was leuk iedereen weer te zien en de ontmoeting is natuurlijk een belangrijk onderdeel van zo'n dag. Maar er was ook plaats voor bezinning en natuurlijk voor de heilige Mis.

Om 17.00 uur heb ik de Eucha­ris­tie gevierd in concelebratie met de rector van de kerk, mgr. Joop Stam, pastoor dr. Guus Hendriks, pastoor Jules Dresmé, kapelaan Nico Kerssens, past. Ignas Tilma en pater Vincent Wong. Deze zondag werd de kerk­wijding van de Mozes en Aäron gevierd met eigen lezingen, waaronder het evangelie van Zacheüs (Lc. 19,1-10). De jongeren waren in groten getale gekomen en ik ervaarde wel weer iets van de WJD-sfeer. Tijdens de Mis heb ik de onderstaande homilie gehouden. De dag werd afgesloten met een uitstekende buffetmaaltijd en een drankje.

We kijken uit naar de volgende ontmoeting!

Homilie

Het was mooi!

Beste jongeren,
Van velen heb ik gehoord
wat een mooie en goede ervaring
de wereld­jonge­ren­dagen zijn geweest.
Zoveel jongeren uit alle delen van de wereld kwamen samen
om hun geloof te beleven en te delen,
dat alleen is al heel speciaal.
Je verkeerde daar in een sfeer van ontmoeting,
van open staan voor elkaar, voor God
en het waren dagen van catechese en gebed,
van Gods barm­har­tig­heid ervaren.
Ik heb het zelf in ieder geval erg mooi gevonden.

Terug in een seculiere maat­schappij

En dan kom je terug in ons kikkerlandje:
niemand om je heen
die nog eens enthousiast met een vlag zwaait,
geen honderden jongeren die samen met jou
bidden en zingen, naar de Mis gaan,
geen miljoenen jonge mensen op een veld
die met hetzelfde doel gekomen zijn als jij.
Je bent terug in wat ze noemen:
een seculiere maat­schappij,
een samenleving waarin God geen zichtbare rol speelt.
Als het hier over religie gaat,
heeft het meestal met iets negatiefs te maken,
met misbruik of moslim-terrorisme of zo....
Godsdienst is voor achter de voordeur
en mensen zoeken naar woorden
om niet te laten merken
dat God een rol speelt in jouw leven.

Hij is de zin...

Toch is Hij de zin van jouw bestaan,
toch is Hij de zin van mijn bestaan!
Hij is het doel waarheen je op weg bent
en de Gever van ons leven.
Hij is degene die aan mijn leven
zin en inhoud geeft,
die mij alles heeft gegeven,
die liefde legt in ons hart,
God is degene met wie we de wereld
een klein beetje beter kunt maken.

Sta je alleen?

Je staat alleen, denk je misschien vaak,
alleen met je geloof en je inspiratie,
alleen met een rijkdom van binnen,
alleen met een ervaring
die je maar moeilijk met iemand kunt delen.
Toch ben je eigenlijk niet alleen!
Hij is net zo goed bij je nu
als tijdens de wereld­jonge­ren­dagen.
In het leven van elke dag
is het misschien moeilijker iets van God te ervaren,
zeker als de sfeer en de omgeving waarin we zijn
niets uitstralen op dat gebied.
We moeten zelf iets doen,
stappen zetten om de wjd- ervaring
niet te laten verdampen.

Duisternis van de ziel

En we moeten trouwens allemaal weleens
door een soort dorre periode heen
waarin je niet zoveel van God ervaart.
Moeder Teresa bij­voor­beeld
die deze maand is heilig verklaard
heeft zich een leven lang ingezet
voor de armste mensen,
vooral voor de hopeloze gevallen:
mensen die op straat lagen dood te gaan,
raapte zij op en nam hen mee,
zodat ze waardig konden sterven.
Hoe zij het zelf innerlijk maakte?
Zij lachte altijd vriendelijk
en straalde veel kracht uit.
Na haar eigen dood kwamen we te weten
dat zij tientallen jaren
in een soort duisternis van haar ziel had geleefd
waarin zij niets van God had kunnen merken.
Zij moest het dus al die tijd doen
met de herinnering aan de genade momenten
die zij vóór die tijd had ervaren.

Ik hoop dat jezelf ook
steeds terug zal denken
aan de mooie ervaringen in je leven,
bij­voor­beeld die van deze wereld­jonge­ren­dagen.

Zacheüs: Hij had het gemaakt!

We hoorden daarnet over Zacheus.
Zacheus had geld, hij was gewoon echt rijk;
hij had een hoge positie:
hoofdambtenaar bij het tolwezen.
Hij regelde het innen van tolgelden,
een soort belasting die je moest betalen
bij het passeren van bepaalde grenzen.
Dat was een hoge baan.
Dus je zou kunnen denken:
die heeft het gemaakt!
Qua geld en qua positie gaat het hem super!
Maar als je rijk bent en je hebt alles,
je hebt eigenlijk bijna geen wensen meer over,
dan word je gemakkelijk een beetje zelfgenoegzaam,
je voelt niet dat je iemand nodig hebt.
Daarom zegt Jezus
dat het voor een rijke moeilijker is
het rijk der hemelen binnen te gaan
dan voor een kameel
om in het rijk Gods te komen.

Twee dingen...

Maar Zacheus is niet zelfgenoegzaam.
Er zijn namelijk twee dingen
die hem erg dwars zitten.
Het eerste is dat de mensen hem niet mogen.
Hij wordt gepest of ze gaan hem uit de weg.
Ze noemen hem een zondaar,
ze vinden hem echt verkeerd.
want hij werkt samen
met de Romeinse bezetter van het land.
Het tweede is dat hij klein is, klein van gestalte.
Mensen kijken letterlijk op hem neer.

En een verlangen

Daarom is hij niet zelfgenoegzaam,
hij zit met iets;
en er is in zijn hart een verlangen:
hij wil Jezus zien.
Hij wil Jezus zien!
Dat verlangen is zo groot,
dat hij heel zijn waardigheid en zijn hoge positie vergeet
en als een kind in een boom klimt om Jezus te zien.
Ergens gaat het zo ook wel met ieder van ons.
Wij zijn allemaal Zacheüs.
We hebben denk ik allemaal wel
een paar min­punten in ons leven,
iets wat niet zo lekker is of niet zo geweldig gaat.
Als we die helemaal niet zouden hebben,
zouden we best wel een kans lopen
om zelfgenoegzaam te worden
en afgesloten voor God in een maat­schappij
die ons daar ook niet bij helpt.
Zo van: Mijn leven is een feest,
ik ga lekker los, wie maakt me wat!?
En dat is het dan.

Het nadeel wordt een voordeel

Zacheus is klein en hij wordt gepest,
twee min­punten voor hem
en die twee moeilijke dingen,
worden in feite zijn redding.
Die helpen hem
om naar iets nieuws en iets moois te verlangen,
niet zelfgenoegzaam te zijn.
Het is voor jou niet anders:
de dingen in je leven die niet zo perfect zijn,
zijn natuurlijk niet zo leuk,
maar vaak ligt daar een weg
naar beter mens-zijn.
Je wilt perfect zijn, mooi, rijk en geslaagd
maar wat niet helemaal aan dat plaatje voldoet,
kan je juist helpen
om een mooier mens te worden
en te verlangen om Jezus te zien.
Zit je in een soort cocon,
opgesloten in jezelf en je eigen leventje
of laat je je leiden
door het verlangen om Jezus te zien?
En je ontmoet Hem hier op aarde,
in de Communie en de biecht
en je ziet Hem in je naaste
vooral in de armste mensen.
Amen.

 

Terug