Arsacal
button
button
button


Maria: een uitgaande, hartelijke vrouw

Feest van Maria ter Weghe - O.L. Vrouw van Haastrecht

nieuws - gepubliceerd: dinsdag, 18 oktober 2016
Het altaar met het beeldje van Maria ter Weghe
Het altaar met het beeldje van Maria ter Weghe
Een kwartier voor de Mis loopt de kerk al vol
Een kwartier voor de Mis loopt de kerk al vol
De bruidjes stellen zich op
De bruidjes stellen zich op

Op 18 oktober wordt in Haastrecht altijd het feest van Maria ter Weghe gevierd. Ook dit jaar waren velen gekomen om dit mee te vieren in de fraaie, pas gerestaureerde en geschilderde kerk. Het was weer een feest... met processie en bruidjes.

Dat de palen waarmee de kerk was gefundeerd slecht waren, wist ik nog uit de tijd dat ik pastoor in Haastrecht was. Verlaging van het grondwater in de polder had een probleem gegenereerd en de parochie moet daarvoor nu betalen. Toen was het nog niet zo erg dat er meteen iets aan gedaan moest worden, nu was het wel zover. Dankzij de bijdragen van parochianen is het gelukt dit probleem te verhelpen. Een gezellige avond in Verenigings­ge­bouw Concordia werd na de Mis aangeboden als dank daarvoor, maar er was wel een veiling mee verbonden die nog voor wat extra financiering moest zorgen.

De kerk was geheel gevuld voor de viering van het feest van Maria ter Weghe, een klein Mariabeeldje dat in 1647 vanuit het Belgische Foy naar Haastrecht was gekomen en mede dankzij enkele genezingen op voorspraak van Maria, een bijzondere faam kreeg.Een flinke schare bruidjes liep mee in de processie aan het eind van de Mis, de koren van Haastrecht en Schoon­hoven luisterden de viering op, priesters uit de buurt, waaronder twee Passionisten, concelebreerden.

Meer informatie over Maria ter Weghe en de restauratie van de kerk van Haastrecht staat op de website van de parochie:

Tijdens de Mis heb ik de volgende preek gehouden.

Homilie

Hoeveel genaden

Broeders en zusters,

Het is goed dat U gekomen bent
om met elkaar dit feest
van Maria van Haastrecht te vieren.
Het blijft iets bijzonders
dat dit kleine beeldje
nu zo’n 370 jaar geleden
vanuit het Belgische Foy
naar Haastrecht is gekomen
en daar middelpunt werd
van een brede verering van Maria.
Wij kunnen niet meten
hoeveel genaden hier
door de bemiddeling van Maria
aan mensen gegeven zijn.
Sommige van die genaden
uit heden en verleden
zijn ons bekend:
ik weet in ieder geval
van twee wonderlijke genezingen van mensen
bij wie het beeldje van Maria was gebracht;
en vijfentwintig jaar geleden
werd een meisje op deze dag in deze kerk
door een bijzondere genade geraakt
en zij is vandaag de provinciale moeder overste
van een religieuze con­gre­ga­tie.
Maar we kunnen natuurlijk niet
al het goede doorgronden
dat Maria in de harten van mensen bewerkt.
We vinden het vaak ook niet makkelijk
om daarover te praten,
daarvan te getuigen,
het lijkt zo gauw overdreven
of al te hemels,
maar ik weet en velen van u weten
dat er door de handen van Maria
vele goddelijke zaadjes zijn uitgezaaid,
waardoor we geloof en vertrouwen,
kracht naar kruis,
genezing en hulp
hebben verkregen.
Op deze avond willen we
Maria daarvoor danken
en haar vragen:
laat ons niet alleen,
wil ons met Uw moederlijke bescherming
blijven begeleiden!

Maria is voor ons een voorspraak
en een middelares van genaden,
zij is ook een groot voorbeeld voor ons.

Wat voor mensbeeld?

De maat­schappij waarin wij leven,
laat ons steeds mooie, succesvolle
en onafhankelijke mensen zien;
als je jezelf kunt redden
en niemand nodig hebt,
als je leven één groot succesverhaal is,
dan tel je mee.
“Ik geloof in de kracht van mensen”,
houdt het Humanistisch Verbond ons voor;
in een humanistische school
die pas in Amsterdam is opgericht
staat met grote letters in de school
de waarden waar die school voor staat:
zelfontplooiing, zelfbeschikking, verant­woor­de­lijk­heid.
Dat gaat allemaal over
de sterke, krachtige, gezonde mens in een rijk land.
Als het je wat minder gaat,
kun je stervenshulp krijgen
en op zorg en ont­wik­ke­lingshulp
is flink gesnoeid!

Dat klopt niet!

Dat beeld van die gezonde, sterke mens
die zijn eigen bestaan kan regelen,
klopt trouwens helemaal niet:
ons eigen leven is zo niet
en de wereld is zo niet:
een groot deel van de mensheid
leeft in erbarmelijke omstandigheden,
60 miljoen vluchtelingen zijn er,
ongeveer 850 miljoen mensen
lijden aan ondervoeding,
daardoor sterven er meer
dan 3 miljoen kinderen per jaar.
Dat zouden we op kunnen lossen...
En er zijn zoveel landen waar oorlog heerst
en niemand van ons kan zichzelf
het leven geven,
alles wat we hebben en kunnen
is een geschenk
en die jaren
die we hier op aarde hebben gekregen
zijn ons gegeven
om deze wereld
een beetje mooier en mens­waar­diger
te maken,
ons in te zetten
om geloof, hoop en liefde te verspreiden.

Een hartelijke samenleving

Geen kille, egoïstische wereld,
waarin we goed voor onszelf zorgen
en niet om ons heen kijken,
maar een hartelijke samenleving,
waarin we naar elkaar omzien.

Als alle mensen het als een opdracht zagen
om zorg te dragen voor elkaar,
om rijkdom en welvaart beter te verdelen,
om gemeen­schap en verbondenheid met elkaar
te bevorderen,
wat zou de wereld er dan
anders uit kunnen zien!

Zo was Maria!

Maria is daarin een groot voorbeeld voor ons.
Wij eren haar hier
als Maria ter Weghe
omdat haar klein, eenvoudig beeldje
erop uit gaat
naar zieken en mensen
die wat geestelijke steun wel kunnen gebruiken.

Zo was Maria werkelijk!
We hebben haar vandaag ontmoet in het evangelie,
op weg om Elisabeth bij te staan
en daar zingt zij haar loflied, het Magnificat.
Hoewel Maria uitverkoren was
om Moeder te worden van Gods zoon,
blijft zij dus heel eenvoudig:
zij gaat op weg om te helpen,
zij zingt daar, bij Elisabeth,
dat zijzelf maar een eenvoudige dienstmaagd is
en dat God in Zijn barm­har­tig­heid
op haar heeft neergezien.
Maria heeft geen kapsones,
zij voelt zich niet boven mensen verheven,
zij sluit zich niet af voor de zorgen
waar anderen mee zitten,
zij is een uitgaande, hartelijke vrouw,
vol geloof en vertrouwen,
zij verspreidt om zich heen
vreugde en liefde
en aandacht voor de kleinen.
In geloof had zij “ja” gezegd
op de onverwachte plannen
die God met haar leven had
en zij is dat “ja”
altijd blijven herhalen,
zelfs bij lijden en kruis.
Haar leven was niet voor haarzelf,
het was een dienst,
dienst aan God en de mensen.

Ga ter weghe!

Maria wordt wel de eerste gelovige genoemd
en beeld van de Kerk,
want onze roeping is niet anders:
ook wij zijn geroepen
om in eenvoud
en een zekere bescheidenheid te leven.
De wereld draait niet om onszelf,
zo belangrijk zijn we nu ook weer niet,
ons leven is een dienst,
wij zijn geroepen
om door onze liefde een mooie bijdrage te geven,
om erop uit te gaan,
geloof, hoop en liefde te verspreiden,
open te staan voor anderen,
vooral voor degenen
die onze zorg nodig hebben.

Ja, ook wij zijn geroepen
om ‘ter weghe’ te gaan!

Dat Maria ter Weghe,
Onze Lieve Vrouw van Haastrecht
U allen
mag blijven beschermen en inspireren!

Amen.

Terug