Arsacal
button
button
button


“Dikwijls zijn wij allen blind”

Eerste zondag van de Advent A

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 26 november 2016
Heilige paus Johannes XXIII ( * 1881 - † 1963)
Heilige paus Johannes XXIII ( * 1881 - † 1963)

Met de eerste zondag van de Advent beginnen we een nieuw kerkelijk - liturgisch - jaar. ‘Adventus’ betekent ‘komst’ en dat duidt op een periode van verwachtingsvol uitzien naar de komst van de Heer, met kerstmis, aan het einde van de tijden en van ons leven en in allerlei gebeur­te­nissen van ons leven. Je moet het willen zien...

HOMILIE

Hoe we kijken

Het is in het leven vaak zo
dat je het moet willen zien,
je moet ergens belang aan willen hechten.
Wie open staat
kan positief geraakt worden.
Als twee mensen naar hetzelfde kijken
of hetzelfde meemaken,
beleven ze dat allebei anders.
Dat kan vele oorzaken hebben.

Uitkijken naar...

U bent op deze eerste zondag van de Advent
naar de Eucha­ris­tie­viering gekomen.
Vier weken lang bereiden we ons voor
op het kerstfeest.
Natuurlijk zult U het kerstfeest
daardoor anders beleven.
Als je lang naar iets hebt uitgekeken,
er innerlijk op hebt afgestemd,
zal de vreugde groter zijn.
Eigenlijk is dat met alles zo:
wat zien we, wat beleven we
als we met mensen omgaan,
als we ons werk doen,
als je opstaat of naar bed gaat?
Dat hangt van onze instelling af.

Hij komt

Zo wordt vandaag in het evangelie gesproken
over de dag dat de mensenzoon, Jezus, komt.
Hij komt met kerstmis, dat klopt,
maar ook als wij bidden,
ons hart voor Hem openen,
als wij de communie ontvangen
en natuurlijk aan het einde van ons leven
- wanneer dat ook zal zijn -
en aan het einde van de tijden:
de dag dat de Heer komt
om alles te voltooien.
Over dat laatste gaat dit evangelie.
Iedereen is daar bezig met zijn eigen dingen.

Hetzelfde en toch anders

De evangelist beschrijft allerlei mensen
die precies dezelfde dingen doen:
op de akker werken
of malen met de molen.
Maar de instelling waarmee ze het doen
is bij die mensen verschillend;
de één doet precies hetzelfde werk als een ander,
maar op een andere manier.
En de een mag mee en de ander niet.
Dan vraagt U zich misschien af:
wat is dan dat grote verschil?
Waar zit 'm dat dan in?
Jezus heeft het dan over waakzaam en bereid zijn.
Het verschil is dat zij bereid zijn
voor de dag en het moment
dat de Heer komt.
De Heer kan komen,
Hij wordt verwacht!
En dan hoeft U nog niet meteen
aan de dood te denken
- al hoort dat er natuurlijk ook wel bij -,
maar gewoon,
in zoveel kleine dingen,
in mensen en gebeur­te­nissen,
kun je dankbaar God ontmoeten,
er een teken van Gods goedheid in zien.
Je staat er open voor
om iets van God te ontdekken
in de mens die je ontmoet,
in de dingen die je overkomen.
Dan schuift de vraag
of je iemand mag of niet,
of je iets leuk of lekker vindt,
of het je mee- of tegenvalt
een beetje naar de achtergrond.
Zo kan er vrede zijn.

Paus Johannes XXIII

De heilige paus Johannes XXIII
werd in 1958 tot paus gekozen.
Hij wilde vooral een goede herder zijn,
dat wil zeggen:
naar de mensen toegaan en naar hen kijken
zoals Jezus de goede Herder naar hen kijkt.
En zijn eerste kerstfeest als paus,
besloot de reeds oude Johannes XXIII
twee kinderziekenhuizen in Rome te gaan bezoeken.
De paus ging langs de bedjes
en maakte een praatje met de kinderen.
Hoe heet je? Hoe oud ben je?
Ik ben negen, zei er een.
"Ik ben wel een paar jaar ouder" zei de paus,
"Maar toch hebben we dezelfde vader:
de lieve God".
Er was ook een jongetje van twaalf jaar,
Silvio Colagrande,
die het licht in zijn ogen had teruggekregen
door een hoornvliestransplantatie.
Een stervende priester, don Gnocchi,
had hiervoor zijn ogen afgestaan.
Naast hem lag een ventje
dat bij het spelen ongebluste kalk
in zijn ogen had gekregen
en daardoor blind was geworden.
De paus troostte hem door te zeggen
dat hij hoopte dat er ook voor hem
iemand gevonden zou worden
die zijn ogen wilde geven.
"De mensen zijn heus niet zo slecht".
Tranen schoten in de ogen van de paus
toen hij even later aan het bed
van een ander kind zat,
blind geworden door een hersenvliesonsteking.
Het kind zei:
"U bent de paus, ik weet het, maar ik kan U niet zien".
De paus streelde een hele tijd zijn bleke handjes.
Tenslotte zei hij nadenkend:
"Dikwijls zijn we allen blind".

Anders kijken

Als je echt kijkt en luistert,
je ogen opent,
is veel van wat we meemaken en doen
wel hetzelfde,
en toch is alles anders.
Wie bij­voor­beeld verliefd is,
kijkt heel anders naar de vriend of vriendin
dan andere mensen.
Zo mogen we met ver­liefde ogen rondkijken,
omdat we overal een teken van Gods liefde zien.
Dat "anders" kijken,
heeft alles te maken
met de vrede van het kerstfeest.

AMEN.

Terug