Arsacal
button
button
button


“Trek weg uit je land”

Hoed je voor een kokervisie! (2e zondag van de vasten)

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 12 maart 2017
“Trek weg uit je land”
(foto: P. Frankenhuisen)
“Trek weg uit je land”
(foto: P. Frankenhuisen)
“Trek weg uit je land”

Deze zondag bracht ik een bezoek aan de St. Eloy­parochie en de H. Agathakerk in Beverwijk, waar ik hartelijk verwelkomd werd door kerk­bestuursleden, vrij­wil­lig­ers en pastoor Roland Putman. Samen vierden we de heilige Eucha­ris­tie en na afloop daarvan was er gelegenheid de parochianen tijdens de koffie te ontmoeten.

Er was ook een kinderwoorddienst tijdens de Mis in de prachtige Agathakerk en de kinderen vertelden iets over het evangelie van de Gedaanteverandering waarover ook zij hadden gehoord (zie foto). Een 89 jarige heer uit het dames- en herenkoor zong met krachtige stem het Panis Angelicus solo! Aan het einde van de viering bood het kerk­bestuur me enkele publicaties aan die over de kerken in de parochie waren verschenen. 

De lezingen over Abraham en de Gedaanteverandering waren uitganspunt voor de preek.

Homilie

Mensen die wegtrrekken...

“Trek weg uit je land”,
kreeg Abraham te horen
en hij moest dus alles verlaten
om heel ergens anders
een nieuw bestaan op te bouwen.
Ook in onze tijd komt dat veel voor;
sommige mensen willen zelf graag
heel ergens anders een nieuw leven beginnen,
TV-series worden eraan gewijd
en laatst nog solliciteerde iemand uit Noord Holland
naar een baan in de stille Zuidzee;
vele mensen gaan
gedwongen door omstandigheden
van oorlog, honger en nood:
er trekken ruim 65 miljoen vluch­te­lingen over de aarde,
onder hen bijna 5 miljoen Syriërs.
Ik hoop dat zij allen goed terecht komen
en zegen zullen ontvangen, zoals Abraham.
Maar hoe het hun ook mag vergaan:
zij nemen hun eigen achtergrond en ervaringen mee
en komen in een land waar alles nieuw is, alles anders:
taal, cultuur en heel de sfeer.

Met nieuwe ogen

Ook de leerlingen worden vandaag
door Jezus uitgenodigd
om weg te trekken
uit de hun zo bekende omgeving:
zij trekken weg,
maar de berg op,
ze zoeken de afzondering en de stilte,
weg van het gewone bestaan
met alle dagelijkse zorgen
om daar boven iets van de hemel te ervaren,
daar zien ze die stralende gedaanteverandering van Jezus.
Daar boven op die berg
zien zij Jezus met nieuwe ogen,
zij zien Mozes en Elia
en zij horen de woorden
die we ook al
bij de doop van Jezus hadden gehoord,
“Dit is mijn Zoon, de Welbeminde,
in wie ik mijn behagen heb gesteld”.

“Trek weg...”

Een man ging zich langzamerhand
steeds meer ergeren
aan allerlei gewoontes en manieren van zijn vrouw;
dat ging in zijn gevoel tamelijk overheersen.
Toen moest hij een paar dagen
op reis voor de zaak.
Het ritme was ontspannen, er was tijd over,
de omgeving was mooi
en hij miste haar.
Daar kwam vooral weer boven:
“Ik houd van haar”.

Soms worden mensen ineens door het leven
uit hun eigen, gewone en veilige bestaan weggerukt:
Bij een echtpaar bij­voor­beeld
was het geloof
tamelijk weggeëbd,
het speelde bijna geen rol meer,
dat was heel geleidelijk gegaan.
Maar zij werd ziek
en dat zag er even slecht uit;
toen kwam sterk naar voren
wat belangrijk is in het leven:
de liefde, het geloof, het vertrouwen,
alle diep menselijke waarden.

Kokervisie

Trek weg!
We hebben zelf misschien wel de ervaring
hoe veel goed een vakantie soms kan doen:
er uit zijn en tot rust komen!
En we hebben de ervaring
dat we vaak afstand moeten nemen
van onze gevoelens
als we ergens flink door zijn geraakt
en dat er even uit gaan
daarbij soms kan helpen:
Wie boos is moet tot tien tellen,
of nog wat verder;
wie ergens emotioneel over is,
kan beter eens met een wijs iemand erover praten;
als we vast zitten in stress en drukte
moeten we alles eerst eens laten rusten,
enzovoorts.
Even weg zijn kan helpen
om alles met andere ogen te bekijken.
Problemen met relaties, werk, gezondheid, zorgen :
we zitten er soms te diep in
en krijgen dan een kokervisie.

Geen buiten­land

“Trek weg uit je land”.
Dat woord geldt dus in zekere zin
net zo goed voor ons allemaal
en dat hoeft geen buiten­land te zijn,
waar we naar toe gaan;
een situatie die vrijheid schept
en innerlijke ruimte geeft
ook om een woord van God te horen
is dan al genoeg.

Dit geldt ook voor ons geloof;
als alles altijd heel gewoontjes verder gaat,
komen sleur en gewoonte, een zekere saaiheid
om de hoek kijken.
Het vuur dooft langzaam uit.
Dan hebben we de neiging
om dat maar zo te laten gaan
maar we hebben dan juist nieuwe impulsen nodig.

Bede­vaart

Bijna twee jaar geleden zijn we
met ruim achthonderd mensen uit ons bisdom
op bede­vaart naar Rome geweest,
nu nog steeds krijg ik enthousiaste verhalen
van mensen die daar nieuwe inspiratie
en geestelijke kracht en energie hebben gevonden.
En ik zou de keren niet kunnen tellen
dat in het roepingsverhaal van een priester of diaken
of van iemand anders die heel actief is in de kerk
een bede­vaart naar Lourdes een rol speelt.

Andere gedachten...

In ieder geval:
voor ons menselijk bestaan
én ons geestelijk leven
is deze veertigdagentijd een periode
die ons uitnodigt
om tot een geestelijke vernieuwing te komen:
“Trek weg uit je land”,
ga met Petrus, Jakobus en Johannes
die berg op, weg van de sleur
om alleen te zijn met de Heer,
ga er soms even uit,
zoek zo’n geestelijke impuls
om tot andere, nieuwe gedachten te komen!

Terug