Arsacal
button
button
button


Kardinaal Simonis 60 jaar priester

Het geloof heeft hij bewaard, roepingen bevorderd

nieuws - gepubliceerd: zondag, 18 juni 2017
Kardinaal Eijk neemt het woord om zijn voorganger toe te spreken
Kardinaal Eijk neemt het woord om zijn voorganger toe te spreken
Kardinaal Simonis 60 jaar priester
Een lange rij voor de receptie...
Een lange rij voor de receptie...

In Utrecht werd op Sacramentsdag - zondag 18 juni - gevierd dat kardinaal Simonis zestig jaar geleden tot priester werd gewijd. Dat werd gevierd met een feestelijke H. Mis in de Sint Catharina­kathe­draal en een receptie in het Academie­ge­bouw. Die receptie heb ik kunnen meemaken.

Kardinaal Simonis, jaargang 1931, is nog steeds vitaal. Het lopen gaat misschien iets moeilijker dan vroeger maar hij is goed bij de pinken. Dat blijkt wel uit de preek die hij tijdens de Eucha­ris­tie­viering op deze Sacramentsdag hield en die ik daarna op schrift heb gekregen. Daaruit alvast één citaat, waar ik me van harte bij aansluit:

“Geen vuriger wens en bede heb ik dan ook dat zij die zich gelovig noemen weer de Dag des Heren heiligen door zo mogelijk de Eucha­ris­tie te vieren. Voor de kerk in Nederland zal er weinig toekomst zijn wanneer ons geloof niet voortdurend gevoed wordt door de verkondiging van het Woord van God en door het ontvangen van de Heer zelf als voedsel voor ons leven.”

De receptie was druk, zoals uit de foto’s kan blijken. De Utrechtse bis­schop­pen waren er allen, evenals mgr. De Korte en mgr. Van den Hout. Ook de Apos­to­lisch Nuntius en Joachim kardinaal Meissner waren gekomen. Uit Rome was mgr. Kasteel er en natuurlijk zag ik vele bekenden. Kardinaal Simonis had voor iedereen een attent woord. Tijdens de receptie hield kardinaal Willem Eijk een hartelijke toespraak waarin hij met name de verdiensten van zijn voorganger schetste voor het behoud en het verkondigen van het katholieke geloof. In de preek had Simonis al aangegeven dat het met de geloofskennis slecht gesteld is in ons land.Kardinaal Simonis is een verdediger van de orthodoxie. Enigszins ondeugend refereerde kardinaal Eijk aan de lengte van de biografie die Ton Crijnen over Simonis schreef, om zich te verontschuldigen dat hij niet op alle aspecten van het eminente leven in kon gaan. De moedige houding van kardinaal Simonis tijdens het pastoraal concilie werd wél nog even voor het voetlicht gehaald.

Kardinaal Simonis heeft mij tot diaken en priester gewijd in de tijd dat hij bisschop van Rotterdam was. In die jaren heeft hij trouwens veel gedaan om priesterroepingen te bevorderen. Zo schreef hij in zijn eerste tijd als bisschop maandelijks in een toegankelijke stijl een brief aan de jongeren die via de kerken werd verspreid. Ook kwam hij al spoedig tot de conclusie dat het beter was de priesterkandidaten van zijn bisdom naar het groot­semi­narie Rolduc te laten gaan. Dat waren er op een gegeven moment bijna dertig. Zo kwamen er opnieuw priester­wijdingen nadat die er tien jaar lang bijna niet waren geweest.

Voor zijn inzet voor Christus en de Kerk mogen we kardinaal Simonis dus bij deze gelegenheid dus wel een keer dankbaarheid betonen. Fidem servavit!

Terug