Arsacal
button
button
button


Een christen is een zondaar

De perfectionist en de realist

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 16 september 2017
interieur van de kerk in Waarland
interieur van de kerk in Waarland
hoofdaltaar
hoofdaltaar

Zaterdag 16 september was ik in Waar­land in de parochiekerk van de H. Wulfram voor de H. Mis en een ontmoeting met de parochianen. Het kinderkoor en het Gemengde koor zongen. Na afloop van de viering was er ruimschoots gelegenheid om met de parochianen te spreken.

Natuurlijk waren er hier ook zorgen, vooral over het kleiner wordend aantal gelovigen, daarin klinkt de vraag mee: hoe zal het gaan met onze eigen parochie? Hoe kunnen we jongeren betrekken bij het kerkelijk leven? Tegelijk is er veel positieve inzet en ontbraken in deze viering de kinderen niet. Diaken Hans Bruin die sinds kort in onder meer deze parochie werkzaam is, was vol goede moed om de geloofsbanden met de mensen in het dorp aan te halen. Ik trof in ieder geval een positieve gemeen­schap.

HOMILIE

Wat anderen fout doen...

De biecht is geen heel populair sacrament.
Het zou veel gemakkelijker zijn
als we de zonden van anderen zouden kunnen biechten.
Bijna iedereen weet de fouten en nadelen
van zijn buurvrouw of buurman
of andere bekenden
prima op te noemen;
dat kost de meeste mensen geen enkele moeite.
Maar om je eigen tekort­ko­mingen
onder woorden te brengen,
dat valt niet altijd mee.

Niet onze schuld

We zijn geneigd om dan al gauw
vergoelijkend te spreken,
want er is wel iets gebeurd,
maar ja het was ook eigenlijk geen wonder
dat we kwaad werden, dat we de deur gesloten hebben
en die ander niet meer wilden zien.
Uit­ein­de­lijk komt het er op neer:
het was niet onze schuld.

Schuldbelijdenis

Toch is die biecht een sacrament,
dat Jezus zelf heeft ingesteld
en beginnen we iedere Eucha­ris­tie­viering
met een schuldbelijdenis.
Het komt natuurlijk nogal eens voor
dat mensen dat onderdeel wel zouden willen schrappen,
want, zeggen ze dan,
“Dat spreekt mij niet zo aan”.
Dat klopt dus wel,
want we zeggen nu eenmaal liever
wat er goed gaat
dan wat er fout gaat
en we oordelen gemakkelijker over een ander,
dan over onszelf.

Een christen is een zondaar

Toch kan die schuldbelijdenis
niet worden weggelaten
en blijft de biecht dat sacrament
waar we altijd een beroep op kunnen doen.

Want het hoort er wezenlijk bij,
ja, het is zelfs zo sterk
dat je alleen maar christen kunt zijn,
bij God en bij Jezus kunt horen
als je een zondaar bent.
Mensen die geen zondaar zijn,
horen er niet bij,
ze zijn om zo te zeggen
niet welkom in de kerk,
want Jezus is voor de zondaars
aan het kruis gestorven.
Dus: zorg dat je een zondaar bent,
dan hoor je er tenminste bij!

Perfectionist of realist

Nee, natuurlijk is dit geen advies
om maar raak te leven
en er een puinhoop van te maken,
maar om te leven
in het besef dat je een onvolmaakte mens bent,
zonder allergie voor het woord “zonde”,
en niet gedeprimeerd te raken
als je een fout maakt of een zonde begaat.
We zijn allemaal mensen
en als we echt oog hebben
voor onze eigen fouten en gebreken,
dat het leven nu eenmaal bestaat
uit vallen en opstaan,
dan zullen we ook voor anderen
meer begrip kunnen hebben.
Een perfectionist
kan zich vreselijk ergeren
aan de tekorten van anderen;
een realist
erkent zijn eigen zwakheid
en is bereid iets van een ander te verdragen.

Hoogmoed

In het evangelie is dat de grote strijd
tussen Jezus en de Farizeeën.
Jezus nodigt zondaars uit en eet met hen,
mensen met een donker verleden
lopen achter Hem aan.
De Farizeeën bekijken dat van een afstandje;
zij die zelf zo volmaakt en goed zijn,
schudden het hoofd dat Jezus
met zulke mensen omgaat.
Zij kijken op Hem en dat soort mensen neer.
Maar dat is allemaal hoogmoed!
En de hoogmoed is de ergste en moeilijkste zonde.
Je kunt beter honderd keer in de fout gaan
dan hoogmoedig zijn.
Als je niet hoogmoedig bent,
heb je de moed
om je eigen gebreken te erkennen
en een nieuw begin te maken.
En dat kan!
God is bereid om ons
zeventig maal zeven maal
- dat wil zeggen: oneindig vaak -
te vergeven.
Maar wie hoogmoedig is,
sluit zich op in zijn eigen gelijk
en krijgt geen vergeving.
De nederige mens zal het redden,
omdat Hij Gods genade kan ontvangen;
een hoogmoedige mens redt het niet,
hij vertrouwt op zichzelf,
maar hij is toch net zo sterfelijk
al iedere mens.

De kern en het wezen

Wees dus niet bang
dat je een fout hebt gemaakt,
dat je een zonde hebt begaan,
maar wees bang dat je geen fout hebt gemaakt
en geen zonde hebt begaan,
of liever gezegd:
dat je niet ziet dat je fouten hebt gemaakt
want dat zie je de kern en het wezen
van je eigen bestaan niet
en dat is Gods barm­har­tig­heid.

Liefde en begrip

Vandaag gaat het evangelie hierover:
Wie ziet hoeveel God hem of haar
heeft gegeven en vergeven,
leeft in dank­baar­heid om Gods barm­har­tig­heid,
om alles wat hij of zij heeft gekregen.
Dat diepe en mooie gevoel zal heel erg helpen
om een andere persoon
met liefde en begrip tegemoet te treden,
te vergeven en liefde te geven.
Die mensen zijn hard nodig, juist in onze wereld...

Terug