Arsacal
button
button
button


Geloven: je krijgt het hier niet aangewaaid...

Een persoonlijke ontdekkingstocht

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 7 januari 2018
Kerstal uit de kerststallententoonstelling in de kathedraal
Kerstal uit de kerststallententoonstelling in de kathedraal
Kerststal in de Kerstmiskapel van de kathedraal
Kerststal in de Kerstmiskapel van de kathedraal

Op het feest van de Open­ba­ring des Heren, zoals het feest van Driekoningen officieel heet, was ik in de kathedrale basiliek van Sint Bavo voor de Eucha­ris­tie­viering. Wijzen uit het Oosten, zoekers, kwamen van ver en vonden het Kind in Bethlehem. Ze moesten er wel iets voor doen...

Dat het koningen waren, drie in getal, staat niet in de bijbel. Het evangelie heeft het over wijzen uit het oosten. Goed, ze brachten drie geschenken mee: goud, wierook en mirre, en daar zou je drie gevers achter kunnen vermoeden. Dat het koningen waren past wel in de profetie van Jesaja die - honderden jaren voor Christus -het erover had dat "koningen op de luister van uw dageraad"afkomen en goud en wierook aanvoeren (Jes. 60, 1-6), maar het is niet waar­schijn­lijk. Waar­schijn­lijker is dat het wijzen - magiërs of Magawan - waren uit het noorden van Iran (Perzië), aanhangers van Zarathoestra (vgl. M. Hesemann, Maria von Nazareth, pp. 156-172). De namen Caspar, Melchior en Balthassar worden pas in de derde eeuw vermeld en in diezelfde tijd worden de wijzen voor het eerst 'koningen' genoemd.

HOMILIE

Voor iedereen

Een mooie dag vandaag,
dit feest van de Open­ba­ring des Heren
met de drie wijzen uit het Oosten
die na de arme herders het Kind bezoeken
en die ons duidelijk maken
dat de kersttijd al weer bijna voorbij is.
De drie wijzen worden gewoonlijk afgebeeld
als afkomstig uit verschillende rassen en naties
en de één jong, de volgende van middelbare leeftijd
en de derde als een echte senior.
Zo wordt ons aangegeven
dat Jezus Christus voor iedereen geboren is:
rijk en arm, oud en jong
geel, rood, blank of zwart
of wat voor kleur of afkomst we ook hebben.
Jezus Christus de Verlosser
is er voor iedereen,
dit Kind werd geboren voor ons allen;
niemand is te slecht, te goed,
te dik, te dun, te oud, te jong,
te raar of te gewoon, te zus of zo, nee:
ieder mens wordt uitgenodigd, opgeroepen
Hem te aanvaarden, Hem na te volgen,
zijn bood­schap en Hemzelf in het hart te sluiten.
De bood­schap van kerstmis is duidelijk:
er is iemand
die altijd van ons houdt,
wat er ook gebeurt!

Vaarwel aan het geloof?

Maar we ervaren allemaal
dat het niet zo gemakkelijk is in onze tijd
om de blijde bood­schap door te geven.
Ik denk dat we bijna allemaal
de ervaring hebben
dat kinderen, kleinkinderen
of andere familieleden en kennissen
het geloof en de navolging van Jezus
vaarwel hebben gezegd,
er niet van willen weten..
Dat zit in onze tijd en samenleving:
want hoewel wereldwijd
het percentage gelovige mensen stijgt
- 84% van alle mensen rekent zich tot een geloof -
is dat in ons land niet zo.
Niemand twijfelt ooit aan het bestaan
van Farao Amenhotep I of koning Tiglat Pileser II,
maar als het om feiten gaat
die met geloof en kerk te maken hebben,
wordt vaak gedaan alsof ze sprookjes zijn,
ook als die feiten
uit documenten en opgravingen
zonder meer vast staan.

Een zekere moed

In Nederland moet je een zekere moed hebben
om ervoor uit te komen
dat je gelovig bent en belijdend katholiek.
We krijgen het geloof niet meer doorgegeven
door scholen en andere instituties
of door een gelovige sfeer in de maat­schappij.
Geloven is tot de privé-sfeer terug gedrongen.

Niet aangewaaid

Niermand kan dus denken
dat kinderen en jonge mensen
automatisch wel bepaalde geloofstradities
krijgen aangewaaid.
Dat is niet meer.
Zeker, zelfs in onze samenleving
zal het geloof niet verdwijnen
en ook de katholieke kerk zal blijven bestaan.
Maar het is - en wordt nog meer -
een per­soon­lijke ontdekkingstocht,
zoals dat was
bij de wijzen uit het oosten.
Hoe kwamen die ertoe
om voor het Kind Jezus
op hun knieën te vallen,
het te eren als koning en Heer
en het kostbare geschenken aan te bieden?

De ster

Het was de bijzondere ster die zij hadden gezien,
die had hen op weg gezet.
Maar goed, als wij een bijzondere ster zouden zien,
komen we nog niet automatisch bij Jezus uit.
Zij hadden in hun godsdienstige boeken
over die Supernova gelezen,
waaraan een betekenis werd toegekend
en toen zij na hun bezoek aan koning Herodes
de ster weer zagen,
werden zij vervuld van overgrote vreugde.

Een ster, openheid en genade...

Er was dus iets - een bijzondere ster -
die hen naar Jezus had gewezen,
zij hadden die verwijzing verdiept door erover te lezen
en ze werden innerlijk geraakt.

Bij ons gaat het eigenlijk niet anders:
om op het spoor van Jezus en geloof te komen:
hebben we iets of iemand nodig
die ons een richting wijst,
een ster op ons pad,
een hint, een vingerwijzing;
dan moeten we er zelf iets mee gaan doen:
er kan alleen iets gebeuren
als we er open voor staan
en we zullen ons moeten verdiepen;
dan zal er ook iets bij komen
van een innerlijke aanraking,
waardoor we merken en ervaren
dat we een goede weg zijn gegaan.
Als Gods genade in ons hart komt,
is er innerlijke vrede en vreugde en troost,
een soort bevestiging van dat het goed is,
zoals bij die wijzen uit het oosten.

Internet

Ik ken een jonge man
die op het spoor van het geloof kwam,
meer wilde weten,
allerlei zaken opzocht op internet
om zich te verdiepen,
geraakt werd, verder ging op die weg
en nu zelfs priester is gewijd.
Het was een mooie, lange reis
en er was een ster die hem leidde
en vreugde gaf.

Een hemel vol sterren

Ja, het begon bij een ster.
Ik wil U vandaag daarom uit­no­di­gen
om zo’n ster voor anderen te zijn,
zo’n ster die een mooi licht
uitstraalt of weerkaatst
en een weg wijst.
En natuurlijk moeten er dan ook
andere aspecten bij komen
om iemand met Jezus in aanraking te brengen:
verlangen, een open hart en Gods genade
maar ik bid om een hemel vol sterren,
om zeer veel mensen
die wegwijzers willen zijn
naar Jezus,
het Kind van Bethlehem.
AMEN.

Terug