Arsacal
button
button
button


Over de vasten en onze ingrijpende ervaringen

“Stof ben je en tot stof zul je wederkeren”

overweging_preek - gepubliceerd: woensdag, 14 februari 2018
Foto van aswoensdagviering van vorig jaar
Foto van aswoensdagviering van vorig jaar

Op Aswoensdag vierden we de heilige Eucha­ris­tie in de kathedraal mooi en ingetogen met zang van het mannenkoor. We zijn de veertigdagentijd binnengegaan met het askruisje, een bijbels gebaar als uitdrukking van het verlangen om boete te doen en een niewe begin te maken. Die weg van boete en bekering zal uit (kunnen) monden in de Paasbiecht, waarna we het grote feest van Christus' verrijzenis op Pasen met vreugde en vrede mogen vieren. Ik wens iedereen een goede veertigdaagse tocht door onze eigen kleine woestijntjes...

Ingrijpende ervaringen

Wij mensen kunnen heel erg lijden
onder wat andere mensen van ons denken, wat ze over ons zeggen,
vooral natuurlijk als het niet juist is,
als we het als een onrechtvaardig oordeel ervaren.
Soms voel je je dan heel alleen staan, onbegrepen.
Het is heel natuurlijk en begrijpelijk dat dit ons pijn doet.
Toch kan zo'n ervaring
- die iedereen weleens mee maakt -
ook zijn goede kanten hebben,
zoals iedere zeer per­soon­lijke, diepingrijpende ervaring,
- hoe pijnlijk die ook is
en hoe moeilijk het ook is om daarmee om te gaan -,
toch zijn goede kanten kan hebben,
ons veel brengen.
Zo'n ervaring haalt ons als het ware uit de massa, uit de groep;
We krijgen ineens heel per­soon­lijk iets te verwerken
en hoe zeer het ook doet,
als we dat proberen te doen,
eraan werken om ermee om te gaan,
om het goed op te nemen en te verwerken,
dan vormt dat ons enorm als persoon;
een vorming die rijke vrucht kan dragen
in heel het verdere leven.
Je gaat de dingen anders bekijken,
je wordt meer zelf mens,
minder - als ik dat zo mag zeggen: - kuddedier.

Gekletst wordt er toch...

Om bij het voorbeeld te blijven
dat er over je gekletst wordt:
in sommige huizen vind je de spreuk:
"Wat je ook doet, gekletst wordt er toch".
De gedachte is duidelijk:
de bewoners houden zichzelf en anderen voor
dat je het beste gewoon jezelf kunt zijn
en je niets aantrekken van wat mensen zullen zeggen,
ervan vinden, hoe je overkomt.
Ga maar de weg die je moet gaan,
trek je niet zoveel van andere mensen aan.
Streef ernaar een vrij mens te worden.

Gevangen

Natuurlijk kan het ook gebeuren
dat mensen die vinden
dat ze onrechtvaardig worden beoordeeld of besproken,
in haat en wraakzucht blijven hangen;
dan ben je geen vrij mens,
maar een gevangene
van je eigen gevoelens
en van de behoefte aan erkenning
van ons eigen ik.
Het is goed ernaar te streven
daarvan meer vrij te worden.

Los komen

De veertigdaagse vastentijd wil daarbij helpen.
Het is een oefening om los te komen
van onszelf en van de gerichtheid op onszelf,
van de materie en van materiële behoeften,
van het oordeel van mensen,
van de angst om boven de middelmaat uit te steken.

Vrij voor het goede

Het evangelie wijst ons daartoe de weg:
het nodigt ons uit om in de veertigdagentijd
goede dingen te volbrengen:
gerechtigheid te doen, armen te helpen,
te bidden en te vasten,
dus ons iets te ontzeggen op het gebied van eten en drinken.
Maar we worden daarbij gewaarschuwd:
doe het niet voor het oog van de mensen,
doe het voor je hemelse Vader.
We hoeven niet op te vallen,
maar het zou goed zijn als we vrijere mensen werden,
vrijer om het goede te doen
en daar niet van weerhouden te worden
door wat andere mensen zeggen,
of door ons eigen ik
dat zoveel voor zichzelf nodig heeft.

Nieuw leven

Alles is vergankelijk,
ook ons eigen leven,
stof en as.
Het askruisje
dat we ontvangen zal voor ons
daarvan een teken zijn.
Teken ook van onze gezindheid
om ons in de komende veertigdagentijd
te bezinnen op het wezenlijke,
ons meer vrij te maken van wat
eigenlijk niet zo belangrijk is,
maar waar we vaak wel teveel belang aan hechten.
Zo zullen we het paasfeest kunnen vieren
als feest van nieuw leven.
AMEN

Terug