Arsacal
button
button
button
button
button


Wordt het nog wat met de kerk?

Roepingenzondag bij de St. Thomas van Aquino in Amsterdam

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 22 april 2018
Pater Niesen met de kelk
Pater Niesen met de kelk
Wordt het nog wat met de kerk?
Wordt het nog wat met de kerk?

Zondag 22 april bezocht ik de parochie van St. Thomas van Aquino in Amsterdam Zuid. Het is vanouds een Dominicaanse parochie, voortge­komen uit de Dominicaanse schuilkerken in de binnenstad en nog steeds is er een Dominicaan werkzaam, pater A. Niesen o.p. (* 1933).We vierden er Roepingen­zondag, de zondag van de Goede Herder

De St. Thomas van Aquino parochie is een aantal keren verhuisd: van de grote kerk aan de Rijnstraat naar een ander kerk­ge­bouw en nu in een winkelpand aan de Rijnstraat. Het is dus echt een ‘huis­kerk’ met een zaaltje dat ruimte biedt aan zo'n kleine veertig mensen. Vóór de zal is een winkel in religieuze artikelen die gedurende de week geopend is.

Pater Niesen is de laatste in Amsterdam werkzame Dominicaan. Gelukkig heeft de orde de laatste jaren nieuwe roepingen gekregen. Zoals alle parochies in het bisdom wordt ook deze samen­ge­voegd met parochies in de omgeving.

Van de lange Dominicaanse traditie gtuigt een fraaie zilveren kelk die in het bezit van de parochie is en die we hebben gebruikt voor de heilige Eucha­ris­tie. De kelk is rond 1700 vanuit Antwerpen naar de Dominicaanse schuilkerk van het Torentje gekomen, zo vertelde pater Niesen me.

Het was een intieme Eucha­ris­tie­viering, goed passend bij de tijd van de eerste christenen waarover we in de Paastijd horen in de lezingen uit de Handelingen der Apostelen.

Homilie

Bang?

Weten jullie nog hoe bang en angstig Petrus was?
Hoe hem de moed in de schoenen was gezonken
toen Jezus zijn Heer
hem had uitgenodigd
om over het water naar Hem toe te komen?
En hoe hij beweerd had
dat hij Jezus niet kende en niets met hem te maken had,
toen Jezus voor Zijn rechters stond
en veroordeeld werd?
Ja, de stoere praat van Petrus bij het Laatste Avondmaal
dat hij zijn leven wel zou geven voor Jezus
als dat nodig was,
bleek enkele uren later al
een loze belofte.
Of toch uiteindelijk niet:
Petrus hééft uiteindelijk zijn leven gegeven
en we zagen hem vandaag in de eerste lezing
met kracht en moed en zonder angst
tegenover zijn vervolgers
openlijk spreken, getuigen met vuur
van de verrijzenis, de opstanding uit de doden
van Jezus Christus, de Nazoreeër.
Wat is er veranderd?
Petrus is vol van de heilige Geest.

Omslag door de Geest

Misschien dat we zelf ook weleens iets
van zo’n verandering hebben meegemaakt.
Was je geneigd
je veel aan te trekken van anderen,
te handelen uit ‘menselijk opzicht’?
Was je bang voor het oordeel van anderen,
hield je het maar voor je wat je vindt en denkt?
Durfde je niet voor je geloof uit te komen
of liet je het goede achterwege
uit vrees voor de mensen?
En is daar op een gegeven moment
een omslag in gekomen?
God zij dank, dank aan de heilige Geest!
Want het is niet wat de mensen vinden
en hoe zij ons beoordelen,
wat ons moet leiden,
maar het evangelie van Jezus Christus
en het inzicht wat de Geest ons schenkt.
Laten we bidden dat we een helder inzicht mogen bezitten
in wat goed is en volmaakt
en dat we kracht uit de Hoge mogen ontvangen
om daar naar te handelen.

Roepingen

Het is vandaag zondag van de goede herder
en roepingen­zondag.
Ons gebed wordt vandaag gevraagd
om roepingen
voor het priester­schap en het religieuze leven.
We zijn dankbaar
dat in verschillende religieuze ordes en con­gre­ga­ties
nieuwe leden zijn toegetreden,
zoals dat bij­voor­beeld bij de Dominicanen het geval is
of ook bij de Benedictijnen in Egmond.
God dank!
En we mogen zeker voor deze jonge mensen bidden
dat zij mogen groeien op deze weg naar Christus toe
en dat er een grote edelmoedigheid
in hun hart mag zijn.

Er zullen zeker mensen zijn die denken:
maar, priester worden of religieus in deze tijd,
wat moet dat worden?
Waar gaat het met de Kerk naar toe?
Het is allemaal zo onzeker?
Zal er nog katholiek geloof overblijven
na verloop van tijd?

Dat zijn menselijke gedachten.
En het zijn ontmoedigende gedachten,
die een mens ervan kunnen weerhouden
om het goede en mooie te doen
wat God in zijn hart heeft gelegd.

Hoe was het toen?

Maar laten we dan eens kijken naar het evangelie
en die eerste lezing over Petrus
in de Handelingen van de Apostelen.
Over wat voor situatie gaat het daar?
Petrus spreekt op het moment
dat er net een vervolging is losgebarsten
tegen de eerste christenen;
hij is opgepakt en was in het gevang gezet.
Nu staat hij voor zijn rechters.
En het evangelie gaat over een goede herder,
maar het is geen idyllisch verhaaltje,
geen lieflijk groepje schapen in de mooie natuur
met een herder die er ontspannen naast wandelt
en een hond die alles in de gaten houdt.
Nee! Het gaat over een herder
die zijn taak misschien zelfs met de dood moet bekopen:
hij geeft zijn leven, hij is in gevaar,
er komen wolven aan
die de kudde dreigen te verscheuren,
maar die herder is moedig
en weet van geen wijken.

Dat is waar het over gaat!

Niet van de wereld

God heeft ons geen kalme reis beloofd,
maar een behouden aankomst.
Dat was de tweede lezing uit de brief van Johannes:
ergens zijn we vreemdelingen in deze wereld,
de wereld is anders,
die “begrijpt ons niet en kent ons niet”,
zoals Johannes zegt.
Zul je carrière maken, een mooie positie bekleden?
Zul je geld hebben en een fijne relatie?
Zitten die vakanties erin
en kun je een beetje meedoen met de anderen?

Uiteindelijk telt dat allemaal niet.
Wat telt is of ons leven waardevol en mooi is.
Dat kan met lijden zijn,
dat kan met tegenwind zijn,
dat kan met onzekerheden zijn,
maar het gaat er toch uiteindelijk om
of we op weg zijn met God
en de bestemming die Hij ons heeft gegeven
in ons leven vervulling vindt.
Wij zijn kinderen van God!

Wees niet bang

Dat betekent dat we soms
besluiten zullen nemen
of wegen zullen gaan
die ingaan tegen wat mensen
voor redelijk en verstandig houden,
omdat niet de menselijke redenatie
maar de leiding van de heilige Geest
ons laatste criterium is.

“Doe maar wat Hij u zeggen zal”,
Maria zei het al op de bruiloft van Kana;
in die woorden zit ook iets
wat moed en vertrouwen geeft:
wees niet bang,
probeer te vertrouwen,
probeer te leven en te handelen
vanuit het vertrouwen
dat we kinderen zijn van God
en dat Hij alles ten goede zal leiden.

We moeten meer naar God luisteren
dan naar mensen.

En dat is natuurlijk ook de basis
om een sprong van vertrouwen te wagen,
een avontuur aan te gaan
- bij­voor­beeld dat van een leven als priester of religieus -
en een roepstem van de Heer te volgen.
Amen

tags: Thomas van AquinoRijnstraat AmsterdamRoepingenzondag
Terug