Arsacal
button
button
button
button


Conviventie gedenkt 50 jaar Neocatechumenale Weg

Gedenken en vooruitzien....

Nieuws - gepubliceerd: zaterdag, 13 oktober 2018 - 388 woorden
Getuigenis tijdens de avond
Getuigenis tijdens de avond

Zater­dag­avond 13 ok­to­ber was ik in Bunnik voor de nationale conviventie van de Neo­ca­te­chu­me­nale Weg. Verant­woor­de­lijken van ge­meen­schappen en missie­ge­zinnen waren aanwe­zig voor een drie­daag­se be­zin­ning, mede om het vijf­tig­ja­rig bestaan van de Weg te gedenken.

Aan het begin van het nieuwe werk­jaar kwamen de verant­woor­de­lijken en missie­ge­zinnen bij elkaar voor een lang weekend van be­zin­ning. Als ik de zaal rondkeek zag ik enkele honder­den mensen uit het hele land die zich binnen de neo­ca­te­chu­me­nale Weg willen inzetten voor de evangeli­sa­tie.

Tijdens de eerste helft van de avond die ik heb mee­ge­maakt kwamen ver­te­gen­woor­digers van de kleinere groepen aan het woord. We kon­den niet naar alle groepen luis­te­ren want dat waren er bijna der­tig! Ik kreeg de taak om lootjes te trekken waardoor werd bepaald wie aan de beurt kwam. Het waren mooie ge­tui­ge­nissen die dui­de­lijk lieten zien hoe God aan het werk is in het leven van mensen.

Wie zo aan zijn eigen genade­volle levensge­schie­de­nis mag terug denken, kan niet anders dan hoop­vol zijn ook voor de toe­komst: het is Gods voor­zienig­heid, Zijn va­der­lijke liefde die uit­ein­delijk alles leidt. De Kerk is van Christus, niet van ons. Pries­ter Fernando van het team voor Duits­land en de Benelux gaf daarna een terug­blik op de ge­schie­de­nis van de Neo­ca­te­chu­me­nale Weg in de vijf­tig jaar die sinds de eerste aanwe­zig­heid van de Weg in Rome verstreken zijn. Ook in deze terug­blik lag de nadruk op het werk en de in­spi­ra­tie van de heilige Geest.

Aan het einde van de avond heb ik kort de indruk samen­ge­vat die alles op mij had gemaakt: het horen van de mooie erva­ringen van de weg die God met mensen gaat, doet ook mij­zelf denken aan wat Hij voor mij heeft gedaan en hoe Hij mijn leven heeft geleid. De kern van Gods lei­ding is eigen­lijk steeds dat Hij ons opent om niet over ons­zelf gebogen te zijn, maar te leven voor anderen, voor God. Wie die lei­ding van God ziet kan - zoals gezegd - eigen­lijk ook niet anders dan ver­trouw­vol zijn voor de toe­komst. Daarna heb ik de avond besloten met de zegen.

Het was verder goed om allerlei mensen te spreken en weer te zien uit het hele land. Van harte hoop en bid ik dat de gemeenchappen die de Neo­ca­te­chu­me­nale Weg volgen, vrucht­baar zullen blijven en steeds meer wor­den voor de evangeli­sa­tie.

Terug