Arsacal
button
button
button


God en Zijn grondpersoneel...

Vergeet de vreugde niet.... Stille Omgang

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 17 maart 2019
De lantaarn in de Kalverstraat markeert de plaats van het wonder: de heilige stede
De lantaarn in de Kalverstraat markeert de plaats van het wonder: de heilige stede
Jongeren bijeen in de Mozes en Aäron
Jongeren bijeen in de Mozes en Aäron
God en Zijn grondpersoneel...

In de nacht van 16 op 17 maart trok de Stille Omgang door Amsterdam. Temidden van alle demonstraties voor vrede, klimaat, betere sociale omstandigheden, trekt er eenmaal per jaar door het centrum van de hoofdstad een stille tocht van biddende mensen, die in die stilte de Heer in hun midden willen zoeken, die zich aan ons geeft in de heilige Eucha­ris­tie.

(Onder aan dit berichtvindt U een fotoreportage die P. Frankhuizen maakte)

Bijna 675 jaar geleden vond het mirakel van Amsterdam plaats dat de aanleiding werd voor bedevaarten en de opkomst van de stad. De prachtvolle processies van de Middeleeuwen werden door de Reformatie afgebroken en verboden, maar in de verborgenheid ging de devotie door en die leidde ruim 125 jaar geleden tot een nieuwe gebruik: de oude, middeleeuwse processieroute biddend en in stilte te lopen in de nacht: de Stille Omgang.

Ik was in de Sint Nicolaas­basi­liek voor de heilige Mis met de Westfriese bedevaart met pastoor Jan van Dril, pastoor Samuel Marcantognini en kapelaan Peter Piets, pelgrims uit Diemen met diaken Han Hartog en anderen.

Daarvoor was ik in de Mozes en Aäron, bij Sant'Egidio, waar de jongeren - een flinke groep - bijeen waren met een mooi programma en de heilige Mis met mgr. Jozef Punt.

HOMILIE

Vreugde!

Broeders en zusters,
Het klinkt in deze tijd voor veel mensen
misschien bijna ongelooflijk
maar het geloof is een vreugde,
dat maakt ons blij van binnen.
En die vreugde is een kracht voor ons leven.
Die vreugde maakt dat
als je een heel moeilijke tijd doormaakt,
er toch ergens een lichtpuntje is
en dat de mooie dingen die je meemaakt
een meerwaarde hebben,
die je dankbaar maakt.
Het mooie in ons leven is ons geschonken.
Ook al hebben we er veel voor moeten doen,
het is ook en vooral een gave,
een geschenk, een cadeau.
Die vreugde van het geloof
is dit jaar precies
het thema van de Stille Omgang.

Teken van God

De vreugde is het onmiskenbaar teken van God.
Als we zien dat er echt vreugde in iemand is
kan dat eigenlijk niet echt een verkeerd mens zijn,
daar is de heilige Geest aan het werk.
Terwijl als de vreugde helemaal ontbreekt,
is er iets aan de hand:
een groot verdriet misschien
of er kan ook meer aan de hand zijn:
een pijn, een blokkade, een woede....
De vreugde is een teken van God.

Rottigheid

Dat thema komt op een moment
dat iedereen bezig is
met de slechte kanten binnen de katholieke kerk,
met de rottigheid.
We worden overstroomd met akelige verhalen.
En ook als we verder kijken dan alleen de kerk,
zien we veel narigheid en kwaad,
waarbij we van­avond denken
aan de slachtoffers van de aanslagen
in Christchurch, Nieuw Zeeland.
Natuurlijk voelen we allemaal het meest
het kwaad dat we zelf hebben ondergaan
en vooral dan nog als het komt van mensen
van wie we eigenlijk
hulp en bescherming hadden verwacht.
Als het kwaad komt van mensen van de kerk
raakt ook de vreugde en de schoonheid van het geloof
besmeurd en verduisterd.
Zo zijn er mensen
die zich hebben geërgerd aan een pastoor
die misschien een keer
iets heel naars tegen hen heeft gezegd
of die gewoon lastig was,
mensen gekwetst heeft.

Grond­personeel

Tegelijk zijn we ons er allemaal wel bewust van
dat we onderscheid moeten maken
tussen God en Zijn grond­personeel.
Dat grond­personeel bestaat uit gewone mensen,
met hebbelijkheden en fouten,
waaronder mensen die verkeerde dingen doen
en dat is verkeerder nog
dan wanneer die dingen door andere mensen worden gedaan
want zij zijn aan God en Zijn bood­schap toegewijd
en zij moeten juist een voorbeeld geven.
Dat is zeker.
Tegelijk is het goed
om zelf het onderscheid te blijven maken
tussen ons geloof en de mensen
die dat geloof voor moeten leven
maar dat in feite misschien niet doen of niet goed doen.
Als we dat onderscheid niet maken
loopt ons geloof te gemakkelijk gevaar.

De cadeautjes

Ons geloof is een mooie en kostbare schat
en een bron van kracht en vreugde,
die je door moeilijke tijden kan helpen.
Als we die vreugde in ons weten te bewaren,
raken we niet verbitterd of agressief,
zijn we minder kwetsbaar.
En het is de moeite waard
om te focussen op de mooie dingen,
ook in het geloof,
om zo de vreugde te voeden,
want het evangelie is een prachtige bood­schap,
krachtig samengevat door Jezus zelf
met de woorden:
bemin God en de naasten,
dat is op zich al een mooie, vreugdevolle levensopdracht.
Ook de sacramenten
zijn een fantastisch geschenk van Onze Lieve Heer,
die ons het goddelijk leven doorgeven.
Kijk niet alleen naar de menselijke kanten,
maar leef en beleef de vreugde van het evangelie!
Daarvoor moet je soms goed kijken,
want wat vreugde geeft,
is vaak een beetje verborgen.

In stilte

Straks lopen we in stilte door de stad.
Stilte is heel belangrijk in ons leven.
Het is kostbaar en moeilijk te krijgen.
Alles is druk en vol lawaai.
Zo zal het straks ook zijn:
de stad om ons heen is volop in beweging,
met feest en lawaai,
wij zijn in stilte.
Want als het stil is
kunnen we bij de wortels van ons bestaan komen,
kunnen we overwegen, nadenken, keuzes maken, bidden.
En ook een beetje relativeren,
misschien iets afgeven, overgeven
om weer vreugde te kunnen vinden.
Want God verlaat je niet.
In de stilte kunnen we een andere vreugde ervaren
dan die oppervlakkigere
van dat we leuke dingen doen, od zo.
De echte vreugde zit van binnen
en komt van dieper.
Om die vreugde te vinden,
moeten we op ontdekkingstocht.

Het wonder gebeurt iedere dag

Het sacrament van mirakel
gaat over een zieke
die in het jaar 1345
de heilige communie ontving,
troost en vreugde
in de moeilijke periode van het ziek-zijn.
Dat sacrament, die heilige communie
is iets heel eenvoudigs.
We zien een stukje ongedesemd brood,
alleen wie kijkt met geloof ziet Jezus Christus
die in dit sacrament aanwezig is en bij ons komt.
Alleen dan wordt het ontvangen van de heilige communie
een ontmoeting met een persoon,
met Jezus, die vreugde geeft.
De vreugde van de communie ontdekken we
als we verder kijken dan de buitenkant.
Wat kunnen we doen om onze communie
zo’n ontmoeting te laten worden?
We hoeven er eigenlijk alleen naar te verlangen
en het te vragen: Kom bij me, Heer!
Open je hart maar voor de vreugde.


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug