Arsacal
button
button
button


Tel je wel mee? Word je gepasseerd?

Vierde zondag van de Advent A: Sint Jozef en het komende kerstfeest

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 22 december 2019
Sint Jozef-altaar in de kathedraal
Sint Jozef-altaar in de kathedraal
kerststal in de kathedraal wachtend op het geboortefeest
kerststal in de kathedraal wachtend op het geboortefeest
kerstversiering die al is aangebracht
kerstversiering die al is aangebracht

Op de vierde zon­dag van de Advent - zon­dag 22 de­cem­ber - heb ik in de ka­the­draal de Eucha­ris­tie gevierd. De schijn­wer­per valt op deze zon­dag even op Sint Jozef, iemand die normaal niet zo in het licht maar meer in de schaduw staat...

Ook in de ka­the­draal wordt alles voor­be­reid voor het kerst­feest. Een deel van de kerst­ver­sie­ring is al aan­ge­bracht. De stal is gezet, maar zonder het Kind, de kribbe is nog leeg. Maan­dag­avond 23 de­cem­ber wor­den om 20.00 uur De "Nine lessons and Carols" gevierd met de Bavo­can­to­rij. Mgr. Punt en ik zijn daarbij aanwe­zig. De 24e zijn de nacht­mis­sen. De kaarten ervoor waren vorige week al gelijk uit­ver­kocht, nu zijn wel nog de vrije plaatsen over.

In de crypte van de ka­the­draal is een heel kerst­ge­beu­ren met kerstallen uit de hele wereld. Het is een bezoek waard, ook omdat alles is opgesteld in de ron­dingen van de uitgegraven crypte. De ka­the­draal is daarvoor dage­lijks geopend en trekt veel bezoekers. Zater­dag 21 de­cem­ber waren er bij­voor­beeld ruimt 350 mensen voor deze bezichti­ging.

Bij de foto's: onderaan vindt u beel­den van kerst in de crypte en het kerst­me­dail­lon boven de kerst­ka­pel (ontwerp Han Bijvoet), geschonken door het H. kerst­misgilde.

HOMILIE

Tel je mee?

Niet ie­der­een in een gezin
voelt zich altijd gelijk behandeld.
Het komt vaak voor
dat mensen een leven lang rondlopen
met het gevoel: Ik tel niet zo mee.
Soms is het omdat voor de ouders of één van hen
bij­voor­beeld vooral de jongens in aanzien ston­den,
of alles draaide om een kind
dat als heel talent­vol werd gezien, enzovoorts.
Soms gebeurt dat onbedoeld.
Die onge­lijke be­han­de­ling
komen we vandaag ook in het evan­ge­lie tegen.

Voor­be­rei­ding


Langzamer­hand naderen we het kerst­feest.
De straten zijn versierd en mooi verlicht,
de menu’s voor het kerst­di­ner
wor­den opgesteld,
de stalletjes zijn gezet
en de kerst­bo­men versierd.
Maar in de liturgie die wij hier komen vieren
gaat het na­tuur­lijk meer
om de gees­te­lij­ke voor­be­rei­ding:
we luis­te­ren naar de profetieën,
zoals vandaag die van de profeet Jesaja
die al in de achtste eeuw voor Christus
sprak over het kind dat de maagd
- de jonge vrouw -
zou gaan baren: Immanuël, God-met-ons
en we leven mee
met de be­lang­rijk­ste personen
uit het kerst­ver­haal: Maria en Jozef,
die het Kind ver­wach­ten.

Hij weet van niks

Nou ja, ver­wach­ten:
Jozef weet eigen­lijk nergens van.
Hij ontdekt dat zijn onder­trouwde vrouw
in ver­wach­ting is,
maar hij heeft geen ge­meen­schap gehad
en is overal buiten gehou­den;
hij weet niet wat er aan de hand is
en denkt aan overspel
waarvoor hij
- in de maat­schap­pij van die dagen -
zijn vrouw mocht laten stenigen.
Maar Jozef houdt van haar
en gunt zijn vrouw beslist geen wrede, geweld­da­dige dood.

On­ac­cep­ta­bel

Hoe moei­lijk dat moet zijn geweest,
kunnen we ons heel goed voor­stel­len.
Als we het hebben mee­ge­maakt,
weten we hoeveel pijn het kan doen
als je niet mee mag tellen.
En de meesten van ons
zou­den het moei­lijk vin­den
en eigen­lijk on­ac­cep­ta­bel
als we over iets
wat ons wel heel erg aangaat
totaal niet geïn­for­meerd zou­den wor­den
en alles achter onze rug zou gebeuren.
Wat zou­den we kwaad zijn!
We zijn er bijna allemaal gevoelig voor
als gedaan wordt alsof we niet mee­tellen,
niet van belang of bete­ke­nis zijn.
Jozef kon terecht het gevoel hebben
dat hij op een zijspoor wordt gezet,
hij is gepasseerd!
Terwijl wel van hem wordt verwacht
dat hij de vaderrol zal overnemen.
Het gaat over hem, maar zonder hem.
Dan pas begint het evan­ge­lie
dat we zojuist hebben gehoord (Mt. 1, 18-24).

Wat een vernede­ring!

En in de maat­schap­pij van die dagen
werd dat zeker nog scherper gevoeld:
Jozef is de man,
het hoofd van het gezin;
hij is degene die volgens de Joodse wet
zijn vrouw de bons kon geven,
hij is volgens de opvat­ting van die dagen
de lei­dende figuur in het gezin,
zoals dat vroeger in onze samen­le­ving
ook meer was.

Maar in de evan­ge­lies
is het niet hij, maar een vrouw
die centraal staat.
Wat een vernede­ring voor een man
in die dagen!
Het draait om Maria,
zij is de wer­ke­lijke Moeder,
Jozef staat aan de zijlijn,
dat kind is niet echt van hem.
God spreekt door Zijn engel met háár,
met Maria.
Aan haar wordt gevraagd of zij moeder wil wor­den,
zij krijgt daartoe
de aartsengel Gabriël op bezoek,
maar Jozef hoort pas iets
als alles allang is gebeurd
en Maria zwanger is.
En toch was sint Jozef
van groot belang:
hij gaf de afstam­ming van koning David
aan het kind van Maria.

Een vrouw staat in het centrum van de aan­dacht,
die man bungelt er maar een beetje bij.

Jezus en vrouwen


Er zitten dus twee kanten aan het verhaal;
aan de ene kant zien we dui­de­lijk:
vrouwen tellen mee voor God,
ze zijn zeker niet minder dan mannen.
Dat zien we ook terug in het leven van Jezus,
die vrouwen toe­staat Hem te volgen,
geloofs­ge­sprekken heeft met vrouwen
en hun gebed aanhoort,
al werd dat allemaal in die tijd
niet zo gepast gevon­den.

Stille kracht


En de andere kant is
dat we vandaag van sint Jozef
- die dus pas achteraf wordt geïn­for­meerd -
mee mogen krijgen
dat ook als we niet
in het centrum van de aan­dacht staan,
misschien niet veel erken­ning krijgen,
we toch van groot belang zijn.
Het zijn niet altijd de mensen
die op de voor­grond tre­den
en de eer krijgen,
die het meest te waarderen zijn.
In hoeveel gezinnen bij­voor­beeld
is er een stille kracht,
die zonder opzien te baren
de spil is waarom dat gezin draait.
Het gaat in het leven vaak
om stille dienst­baar­heid.

Voel je je weleens gepasseerd?
Denk aan sint Jozef!

Ja, we tellen mee,
niet omdat we door mensen erkend en geacht wor­den,
niet omdat we opzien baren
maar omdat onze persoon, ons leven en onze taak in dit leven
waarde­vol is in de ogen van God,
zoals de taak en de zen­ding
van sint Jozef dat was.


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug