Arsacal
button
button
button
button


Oud-deken en kanunnik Ton Cassee overleden

Hij ruste in vrede!

Nieuws - gepubliceerd: maandag, 30 maart 2020 - 444 woorden
Pastoor-deken kanunnik Ton Cassee (1944-2020)
Pastoor-deken kanunnik Ton Cassee (1944-2020)
Met het kapittel, deken Cassee staat uiterst links
Met het kapittel, deken Cassee staat uiterst links

Vanmorgen - 30 maart - kwam het bericht dat Pastoor-deken en ere-kanun­nik Ton Casee vroeg in de ochtend is overle­den. We gedenken hem met veel liefde en sympathie en in dank­baar­heid voor zijn inzet voor Christus, voor Maria en de Kerk. Zater­dag aanstaande wordt hij - vanwege de Corona-crisis-situatie in besloten kring - begraven.

Deken - Kanun­nik - Pastoor

Ton Cassee was in no­vem­ber 75 jaar gewor­den en - zoals hij al geruime tijd eerder had aan­ge­kon­digd - bij het bereiken van die leef­tijd deed hij afstand van het dekenaat. Hij had aange­ge­ven dat hij bereid was pastoor te blijven en dat had de volle steun van zijn pa­ro­chies, want hij was een geliefd pries­ter en herder met een harte­lijke nabij­heid. Sinds 2006 maakte hij deel uit van het ka­the­draal kapit­tel en hij werd bij zijn afscheid als deken benoemd tot ere-kanun­nik.

Ziekte

Maar toen was hij al ziek gewor­den. Anderen merkten al wel op dat er iets was doordat hij sterk vermagerde en vorig jaar zomer, eind juli, dachten we dat zijn overgang naar het eeuwig leven heel dichtbij was. Hij heeft toen nog een heel aantal mooie maan­den gekregen, waarin hij nog heel wat heeft kunnen doen in zijn pa­ro­chies. Maar toen ik hem vorige week belde gaf hij wel aan dat het niet goed ging. Bij die gelegen­heid, zoals hij dat vaak had gedaan, uitte hij nogmaals zijn harte­lijke ver­bon­den­heid met bisdom en bis­schop­pen en zijn dank­baar­heid voor het vele mooie dat hij als pries­ter had mogen betekenen. De zus van deken Cassee zijn we zeer dank­baar voor haar gewel­dige zorgen en coördinatie van bezoek.

Maria

Onder dat vele mooie is niet te vergeten zijn liefde en vere­ring voor de maagd Maria, zijn ver­bon­den­heid met het Maria-hei­lig­dom van Lourdes, dat hij tal­loze malen met bede­vaarten heeft bezocht en waar­van hij ere-kape­laan was, zijn pas­to­raat van de Maria­kerk in Alkmaar en sinds 1998 in Heems­kerk, waar (naast een Lau­ren­tius­kerk) ook een Maria­kerk is, waar hij bij woonde.

Samen­wer­king en be­ge­lei­ding

In Heems­kerk heeft hij een heel aantal se­mi­na­risten begeleid in stages en het pas­to­rale jaar en in de eerste jaren na hun pries­ter­wij­ding, waar deze pries­ters met dank­baar­heid op terug kijken.
De laatste jaren was hij verant­woor­de­lijk gewor­den voor een steeds grotere pas­to­rale regio waartoe Beverwijk, Wijk aan Zee, Velsen Noord, Heems­kerk, Uitgeest en Castricum behoor­den. Die verant­woor­de­lijk­heid droeg hij in harte­lijke ver­bon­den­heid en samen­wer­king met de pries­ters en diaken die tot het team van deze samen­wer­kings­ver­ban­den behoren.

In Pace!

Van harte denken we aan hem in onze gebe­den en in de vie­ring van de Eucha­ris­tie. Moge de Heer zijn trouwe die­naar nu laten delen in de vreugde van het huis van de Vader!

Terug