Arsacal
button
button
button
button


Red Wednesday: waarom is er zo weinig aandacht voor christenvervolging?

Bijeenkomst in de Sint Nicolaasbasiliek

Overweging Bezinning - gepubliceerd: woensdag, 25 november 2020 - 1155 woorden

Woens­dag 25 no­vem­ber - "Red Wednesday"- was er een bij­een­komst in de Sint Nicolaas­basi­liek, geor­ga­ni­seerd door de Stich­ting Sociale Christende­mo­cra­tie om aan­dacht te beste­den aan christen­ver­vol­ging. ‘Kerk in Nood’ heeft het ini­tia­tief tot ‘Red Wednesday’ geno­men en vele kerken zijn op deze dag rood aangelicht.

Gods­dienst­vrij­heid in Am­ster­dam

Na een inlei­ding van Henriëtte van Hedel van de Stich­ting mocht ik de avond openen met een woord van welkom dat U hier­on­der kunt lezen. Diederik Boomsma, fractievoor­zit­ter van het CDA in Am­ster­dam sprak daarna over gods­dienst­vrij­heid in Am­ster­dam en benoemde onder meer problemen die moslims onder­vin­den wanneer zij over­gaan tot een ander - chris­te­lijk - geloof of geen geloof meer aan­han­gen.

Ini­tia­tiefnota

Martijn van Helvert, tweede kamerlid van het CDA, pre­sen­teerde daarna de ini­tia­tiefnota "Wolf tussen de schapen" over christen­ver­vol­ging, die hij samen met Joël Voordewind (CU) en Kees van der Staaij (SGP) had voor­be­reid over het thema van christen­ver­vol­ging. Het was Van Helvert opgevallen dat iedere keer als dit thema ter sprake kwam, de reactie was te ver­wij­zen naar het leed van andere groepen, zoals atheïsten, moslims, trans­gen­ders en homo­sek­su­elen die ver­vol­ging lij­den, terwijl om­ge­keerd niemand over christen­ver­vol­ging begint als dis­cri­mi­na­tie van andere groepen ter sprake komt. Dennis de Jong, oud Europarle­mentariër voor de SP rea­geerde daarna op de nota met een aantal aan­dachts­pun­ten, zoals de zorg voor dit thema in EU en VN ver­band.
Peter Broeders sprak de bij­een­komst in een video­bood­schap toe over de bete­ke­nis van Red Wednesday. De Nicolaas­basi­liek kon deze avond helaas niet rood wor­den aangelicht vanwege weg­werk­zaam­he­den voor de kerk.

Live­stream

Bij de bij­een­komst kon­den vanwege de pandemiemaat­regelen slechts weinige mensen aanwe­zig zijn - niet meer dan der­tig - maar de bij­een­komst was te volgen via live­stream en is nog steeds te volgen via de link aan het begin van dit artikel.

 

Toespraak

Dames en Heren,

Het verheugt me dat de Stich­ting Sociale Christende­mo­cra­tie deze bij­een­komst heeft willen or­ga­ni­se­ren in het kader van de door Kerk in Nood geïnitieerde “Red Wednesday”.

Meest ver­volgd

Het is uitermate be­lang­rijk dat er aan­dacht wordt besteed aan geloofs­vrij­heid, christen­ver­vol­ging en dis­cri­mi­na­tie van chris­te­nen, want dit grote probleem, dat een directe bedrei­ging vormt voor een mens­waar­dige samen­le­ving, is helaas zeer wijd verspreid en het gaat om een lot dat zeer veel chris­te­nen treft. Al vele jaren is het chris­ten­dom de meest ver­volgde gods­dienst.

Enkele gebeur­te­nissen...

Nieuws daarover krijgt meestal niet veel aan­dacht in de “gewone” media, maar wie dit thema een beetje volgt, merkt dat de berichten elkaar in hoog tempo opvolgen, zoals in de laatste dagen de bedrei­ging van chris­te­lijk cultureel erf­goed in Nagorno Karabach, zware ge­van­ge­nisstraffen voor christen gewor­den Moslims in Iran, geweldple­ging met dode­lijke slacht­of­fers in een katho­lie­ke basiliek in Nice - alweer iets langer gele­den -, de katho­lie­ke missie van Nangololo in Mo­zam­bi­que verwoest door jihadisten, ver­schil­lende ont­voe­ringen, een chris­te­lijke ge­meen­schap in Pakistan erns­tig bedreigd omdat aan de buiten­kant van de kerk een kruis zicht­baar was; het zijn zomaar wat berichtjes uit de laatste weken.

Onverdraag­zaam­heid in eigen land

En het is bijna ongelooflijk maar op een gelukkig wat minder grote schaal is deze onverdraag­zaam­heid ook in ons land te vin­den. Ik denk dat pries­ters die als zodanig ken­baar zijn, vaker hebben mee­ge­maakt dat mensen hun afkeer van kerk en gods­dienst laten blijken en we kennen allemaal de spotprenten of uitzen­dingen die gods­diens­tige gevoelens kwetsen. Daarbij gaat het niet zel­den om uitingen van heel Neder­landse neoliberale Neder­landers. Die uitingen zijn niet sympathiek, niet gepast - je zou sommige vol­was­se­nen nog weleens opnieuw willen opvoe­den en manieren willen leren -, maar goed omwille van de menings­vrij­heid moeten we nu eenmaal iets verdragen...

Enkele voor­beel­den

Maar als een buschauffeur in ons land een kloosterzuster weigert mee te nemen of als een katho­liek gewor­den man met een Islami­tische ach­ter­grond steeds wordt bedreigd met anonieme tele­foontjes, er ingebroken wordt in zijn ap­par­te­ment waar alle chris­te­lijke symbolen vernie­tigd wor­den, als zijn fiets bij de kerk gepar­keerd herhaal­de­lijk lek wordt gestoken, dan wor­den er dui­de­lijk grenzen overschre­den. In Neder­land! En dan is er anti­se­mi­tisme, want ook dat is wijdverbreid... Ik heb het zelf eens ervaren toen ik in de trein zat met een groep voetbalsupporters die op een gruwe­lijke manier los­ging...

Fatsoen

We mogen ons uiten, daar moet ruimte voor zijn; het fatsoen vraagt dat we dit met een zeker respect voor anderen doen en vrij­heid van meningsui­ting houdt in dat we die vrij­heid ook aan anderen moeten gunnen, al zijn we het inhou­de­lijk niet met hun opvat­tingen eens. Ook in onze westerse maat­schap­pij is er gebrek aan tole­ran­tie van andere opvat­tingen en die schijn­baar open neoliberale visie is soms heel narrow minded, bij­voor­beeld als het om geloofsop­vat­tingen gaat. Soms lijkt de bood­schap: Je moet mogen zijn wie je bent, maar je moet dan wel zijn zoals wij.

Gods­dienst­vrij­heid

Gods­dienst­vrij­heid, geloofs­vrij­heid, je over­tui­ging mogen volgen - met respect voor anderen - is een fun­da­men­teel mensen­recht, dat hoort bij de waar­dig­heid van iedere men­se­lijke persoon, die begif­tigd is met een re­flec­tieve geest, een geweten en vrije wil; en dat recht is op heel veel plaatsen in de wereld erns­tig in gevaar en het is zel­den onbedreigd. Niemand mag wor­den belemmerd - binnen de grenzen van de publieke orde - om te han­de­len volgens zijn geweten, privé of publiek, alleen of samen met anderen (vgl. Tweede Vati­caans Concilie, Ver­kla­ring Dignitatis Humanae, n. 2).

Fratelli tutti

Het is dus zeer nood­za­ke­lijk dat er meer aan­dacht komt voor het probleem van christen­ver­vol­ging en dis­cri­mi­na­tie om de geloofs­over­tui­ging en voor de nood­zaak van respect voor de waar­dig­heid van iedere mens. Paus Fran­cis­cus heeft de ernst van dit probleem voor ogen maar hij wil het vooral posi­tief aanvliegen en de waarde van het sa­men­le­ven en het mens-zijn-met-elkaar be­klem­tonen zoals bij­voor­beeld blijkt uit de En­cy­cliek die hij onlangs heeft ge­pu­bli­ceerd: “Fratelli tutti”, allen zijn wij broeders en zusters.

Abu Dhabi

Die En­cy­cliek is een ver­volg van de ver­kla­ring die de paus heeft onder­te­kend in Abu Dhabi samen met de Groot-Iman van Al-Ahzar en oud-presi­dent van deze uni­ver­si­teit, Ahmad Al-Tayyeb: het Do­cu­ment on Human Fraternity for World Peace and Living Together, van 4 februari 2019. Daarin staat onder meer dat de gods­diensten het goede voor­beeld moeten geven van goed, open en respect­vol sa­men­le­ven met vermij­ding van geweld en haat, zonder haat­dra­gende teksten. Het was bete­ke­nis­vol dat dit do­cu­ment kon wor­den uit­ge­bracht samen met een van de meest vooraanstaande Islami­tische gees­te­lij­ke leiders.

Zo stelt het Abu Dhabi-do­cu­ment - en dit wordt herhaald en op vele manieren uit­ge­werkt in de En­cy­cliek:

“We resolu­tely [declare] that religions must never incite war, hateful attitudes, hostility and extremism, nor must they incite violence or the shed­ding of blood”.

En daar sluit ik me van harte bij aan en ik dank U dat U op deze Red Wednesday samen­komt om bij geloofs­vrij­heid en christen­ver­vol­ging stil te staan. Ik wens U een goede bij­een­komst.


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug