Arsacal
button
button
button


Maria Lichtmis in Heiloo

Dag van het Godgewijde leven

nieuws - gepubliceerd: zondag, 3 februari 2013
Koffie en lunchpauze na de Mis in ‘Oesdom’ in Heiloo
Koffie en lunchpauze na de Mis in ‘Oesdom’ in Heiloo

Op zaterdag 2 februari, Opdracht van de Heer in de tempel (Maria Lichtmis), was ik op het middaguur in Heiloo in de grote kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood voor de heilige Mis met kaarsenprocessie. Het was tevens eerste zaterdag van de maand en dan wordt in Heiloo sinds 35 jaar maandelijks een eerste zaterdag­viering gehouden om roepingen tot het priester­schap, het diaconaat en het religieuze leven.

Dit gebed heeft veel vruchten gedragen en ik ben er natuurlijk bijzonder dankbaar voor dat deze gebedsdag al zo lang wordt gehouden. Aan het einde van de Mis heb ik de voorzitter van de Stichting die alles organiseert, dhr. A. Leeman, daarom nog eens extra bedankt. Bijna 400 mensen waren aanwezig om Christus het Licht der volkeren ("Lumen gentium") en Zijn Moeder Maria te eren. Hieronder de homilie die ik bij deze gelegenheid heb gehouden.

Homilie

Het is goed dat U vandaag bent gekomen om dit feest te vieren en te bidden om roepingen.

De zalige paus Johannes Paulus II heeft deze dag in 1997 uitgeroepen tot dag van het Godgewijde leven.

Wij willen daarom op deze dag God danken voor al die mannen en vrouwen die hun leven aan God hebben toegewijd door de drie geloften van armoede, gehoorzaamheid en zuiverheid.

Hier in Heiloo zijn de blauwe zusters aanwezig, de zusters van het Mensgeworden Woord, zij zetten zich in voor het heiligdom, het ontvangen van de gasten in het Juliana­klooster en het uit­no­di­gen van scholen om hier naar Onze Lieve Vrouw ter Nood te komen.

Maar het is veel meer dan een werk, meer zelfs dan een heel mooi en godsdienstig werk dat zij verrichten: alles is uitdrukking van hun toe­wijding aan de Heer.

En dat is juist in onze tijd zo heel erg belangrijk.

De zusters, religieuzen, maar ook de priesters en andere geroepenen maken de keuze om alles achter te laten: rijkdom, het zelf voor het zeggen willen hebben, een relatie en een gezin.

Zij doen dat als een teken in deze wereld dat er Iemand belangrijker is dan al wat je in deze wereld kunt vinden en dat ons geluk er niet in bestaat om alles naar onszelf toe te trekken, ons ik en onze eigen behoeftes centraal te stellen, maar dat je juist gelukkig wordt door los te laten, door te geven, door er voor anderen te zijn.

Een vrouw had altijd voor haar man gezorgd, jaren was hij ziek geweest, in een stoel, op bed en steeds weer naar het ziekenhuis.

Vaak werd deze vrouw door anderen beklaagd en zij vond het zelf ook lang niet gemakkelijk.

Maar toen hij tenslotte overleed, was het heel erg moeilijk voor haar.

Niet alleen omdat zij haar man miste, maar ook omdat haar leven een doel had en zij zoveel liefde en zorg had gegeven aan iemand anders, aan haar man in dit geval.

Toen besefte zij nog weer op een nieuwe manier dat haar leven rijk was geweest door de liefde die zij had gegeven.

Zoiets gebeurt vaak: als je midden in de kinderen zit, als je midden in je werk zit, als je vrijwilliger bent, kun je weleens zuchten omdat er zoveel van je wordt gevraagd.

Maar later merk je en ervaar je hoe mooi het was om jezelf te geven.

De religieuzen zijn in onze wereld levende tekens van die bood­schap: het is mooi en goed om jezelf te geven, je leven wordt van waarde door voor anderen te leven het is van grote waarde om je leven te geven voor alles wat goed is, voor je naaste, voor God.

Uiteindelijk is al het goede dat we doen voor Hem, Hij is de bron en het doel.

Ook dat wordt door het religieuze leven te­gen­woor­dig gesteld, en ook iedere priester is geroepen om in zekere zin de drie geloften die deze waarheid uitdrukken, te beleven.

Het feest van vandaag, wordt in de volksmond ook “Maria Lichtmis” wordt genoemd In de liturgie wordt vanouds sterk de nadruk gelegd op de opdracht van Jezus in de tempel en de ontmoeting die daarbij plaatsvond: twee oude mensen komen schuifelend nabij: Simeon en Hanna, en aan één van hen, de oude Simeon, danken we het lied dat we tijdens de processie hebben gezongen en dat iedere avond bij het bidden van de completen, de kerkelijke dagsluiting wordt herhaald: “Laat nu Heer, volgens uw woord, Uw dienaar in vrede heengaan.

Mijn ogen hebben het heil aanschouwd dat Gij voor alle volkeren hebt bereid, een licht tot verlichting van de heidenen, een glorie voor uw volk Israël”.

De Heer wordt hier erkend en beleden als de verlosser, de redder, degene naar wie de volken hebben uitgezien en die de enige is die de mensheid hoop en toekomst geeft.

Het is dus vandaag een feest van de Heer.

En Simeon en Hanna laten zien door hun woorden en hun standvastige verwachting, dat hun hoop, de bron van hun leven en het doel in God gelegen zijn.

Tegelijkertijd nodigt dit feest uit om Maria te eren, vandaar de populaire benaming: Maria Lichtmis .

Want Simeon spreekt bij deze gelegenheid, daar in de tempel van Jeruzalem Maria aan: haar ziel zal door een zwaard worden doorboord.

Maria zal om haar toe­wijding aan haar Zoon en door de liefde die zij voor Hem voelt, veel moeten lijden omdat haar Zoon zoveel zal moeten doorstaan.

(Er is nog een derde, oude benaming voor het feest van vandaag, en dat is: “ De zuivering van de heilige Maagd Maria”, naar de woorden waarmee het evangelie van vandaag begint: “ Toen de tijd aanbrak waarop Maria en het Kind gereinigd moesten worden...”.

Sommigen van U hebben misschien vroeger na de geboorte van een kind de kerkgang nog wel gedaan: met een kaars in de hand ontvingen vrouwen na de bevalling de zegen van de priester, een verwijzing naar de zegen die Maria van Simeon ontving toen zij veertig dagen na de geboorte van Jezus naar de tempel kwam.

Sommige moeders hebben die kerkgang van vroeger als een beetje beledigend en vernederend ervaren, alsof zij onrein geworden waren door het krijgen van een kind! Maar dat was juist niet het geval, want de geboorte van een kind is een wonder en je voelt dan de dankbaarheid aan God en bewondering voor zo’n nieuw schepsel.

Die kerkgang was dus eigenlijk een uiting van dankbaarheid voor de bevalling en het nieuwe leven en een zegen over het moeder­schap, dat zo’n mooie en belangrijke taak is.

Maar hoe dan ook: Maria, moeder en maagd, die haar “Fiat” had gesproken - “Mij geschiede naar Uw woord”-, die haar leven had gegeven, wordt in de tempel door Simeon bevestigd in haar toe­wijding aan God en aan het verlossingswerk van haar Zoon.

Zo is Maria een voorbeeld voor iedereen die zich aan God heeft toegewijd.

En daarom is deze dag van de Opdracht van de Heer in de tempel, Maria Lichtmis, een mooie dag om God te danken voor alle moeders, voor alle religieuzen en priesters en andere Godgewijden en ons te realiseren dat het eigenlijk uiteindelijk niet uitmaakt op welke weg Onze Lieve Heer je plaatst, welke roeping Hij je meegeeft, maar dat je leven een gave wordt, een weggegeven leven, voor anderen, voor God.

AMEN.

Terug