Arsacal
button
button
button


Randy Simileer diaken gewijd

in de Sint Martinuskerk in Bovenkarspel

nieuws - gepubliceerd: zondag, 10 februari 2013
Met de pastoor, pater Peelen, de nieuwe diaken en zijn gezin
Met de pastoor, pater Peelen, de nieuwe diaken en zijn gezin

Op zondag 10 februari mocht ik mijn eerste wijding verrichten: Randy Simileer werd in de Sint Martinus­kerk in Bovenkarspel tot diaken gewijd. De parochies van de regio hadden de plechtige en feestelijke viering prima voorbereid: een heel groot dames- en herenkoor met mensen uit de verschillende parochies luisterden de viering heel mooi op. De kerk was fraai versierd met heel veel witte en gele tulpen, de kerkelijke/pauselijke kleuren.

De rector van de Tiltenberg, vicaris G. Bruggink, spirituaal pater dr. G. Wilkens sj, deken E. Moltzer, pastoor pater P. Peelen sj en pater M. Vijverberg concelebreerden, terwijl Ph. Weijers als diaken assis­teerde. Op de eerste rij zat natuurlijk Randy's echtgenote Ana, zijn ouders en naaste familie. Ook de twee kinderen van Randy en Ana hebben - hoe jong ze ook zijn - de hele viering mee kunnen maken.

Hieronder de homilie die ik bij deze gelegenheid heb gehouden. Bij het begin ervan heb ik nog even stil gestaan bij pastoor E. Karregat, emeritus pastoor, die er helemaal was geweest als hij half had gekund, maar het door om gezondheidsredenen moest laten voorbijgaan.

Homilie

Beste Randy, beste Ana, broeders en zusters, Allereerst wil ik graag mijn vreugde uitspreken dat ik vandaag hier bij U in Bovenkarspel deze heilige diaken­wijding mag toedienen en vieren.

Ik weet dat heel wat mensen zich ervoor hebben ingezet om deze unieke gebeurtenis tot een bijzondere, feestelijke viering te maken. Heel veel dank daarvoor.

West Friesland is een streek waar veel geestelijken uit zijn voortgekomen.

Priesters, broeders, zusters, veel missionarissen ook, kwamen hier vandaan, waaronder kardinaal Willebrands, de grote man van de oecumene; en ook een docent van Randy, de bekende filosoof en priester Leo Elders komt uit deze streek.

Ja, Westfriesland heeft een rijke traditie van inzet voor de Kerk en dat is een reden temeer dat ik verheugd ben om deze diaken­wijding van Randy Simileer in Bovenkarspel te mogen vieren.

De nieuwe diaken zal in Uw midden dienstbaar zijn.

Hij zal U nabij zijn in vreugde en verdriet, hij zal voor U bidden, hij zal U inleiden in het geloof, hij zal U Gods Woord en Gods liefde verkondigen, uw kinderen dopen, hen voor­be­rei­den op de eerste communie en het vormsel, uw doden naar hun rust­plaats begeleiden, huwelijks­vieringen doen, bijzondere zorg hebben voor de armen en de zwakkeren, eigenlijk te veel om op te noemen; toch is hij maar één mens en hij heeft een vrouw en een gezin en die mogen ook niet tekort komen.

Natuurlijk zal hij al die taken vervullen samen met de pastoor en de pastoraal werkster en alle medewerkers en vrijwilligers.

Maar de basis van alles is toch niet zijn eigen kracht, de basis van alles is Gods genade, de kracht die God hem geeft.

Dat waren de woorden van de apostel Paulus in de tweede lezing van vandaag.

Die apostel had vreselijk hard gewerkt: “Ik heb harder gewerkt dan alle anderen”, schrijft hij.

Maar het kwam niet door eigen kracht: “Door de genade van God ben ik wat ik ben”.

Zoals Jezus tot Zijn apostelen zei bij het laatste avondmaal: “Los van Mij, kunt ge niets”.

Soms denken wij dat het anders is, dat we heel veel uit onszelf kunnen, dat we zelf heel knap, verstandig, handig en wat al niet zijn en dan worden we ineens weer met onze neus op de feiten gedrukt: Je hebt alles gekregen, alles is gave, uiteindelijk is alles genade.

Ook de apostelen moeten dat ervaren in het evangelie van vandaag: ze hebben de hele nacht gezwoegd, hard gewerkt en het is niks geworden.

Er kwam geen enkele vis in hun net, terwijl toch de nacht - menselijkerwijs gesproken - de beste tijd is om uit vissen te gaan.

Maar het lukt niet en dan komt de Heer die een enorme overvloed aan vissen geeft.

Zoveel hadden ze nog nooit gevangen! Uiteindelijk is dat de meeste belangrijke ervaring van iedere mens: Ik kan het niet, ik loop tegen mijn grenzen aan, mijn zekerheden zijn zo zeker niet.

Of ook, positief: Hoe heb ik dit gekund? Waar heb ik dit vandaan? Dit heb ik niet uit mijzelf, het is mij geschonken.

Het is goed dat we dat af en toe ervaren, Als we het allemaal wél zouden kunnen, hadden we God niet nodig.

En als Petrus ziet wat de Heer aan hem gegeven heeft, voelt hij zijn eigen kleinheid, zijn zwakheid, dat hij deze genade niet verdiend heeft en hij knielt neer en zegt: “Heer, ga van mij weg, ik ben een zondig mens”.

De genade is onverdiend, je voelt je klein en dat is weer de basis voor de dankbaarheid: Zien, beseffen wat God je geschonken heeft, niet alleen je moeilijkheden, je verdrietige dingen zien, maar breng je Zijn gaven te binnen, want de dankbaarheid is de basis voor een gelukkig leven dat naar de hemel leidt.

En na deze ervaring van wat de Heer aan hem gegeven had - zo’n overvloed aan vissen - wordt Simon Petrus geroepen om alles achter te laten, Jezus te volgen en zich in te zetten voor het evangelie.

Dat mag, beste Randy, de belangrijkste ervaring zijn van deze dag: de diaken­wijding is een geschenk, een genade, onverdiend, maar mooi; die genade is er niet zozeer voor jezelf, het gaat niet om verheven plaats, een voetstuk of zo, maar je ontvangt een genade, ten dienste van anderen.

In iedere Mis waarbij je als diaken dienst doet, lees jij het evangelie voor en je assisteert aan het altaar.

Zo komt tot uiting dat je als diaken geroepen bent om het evangelie te verkondigen en voor te leven en om dienstbaar te zijn aan de mensen naar het voorbeeld van Jezus, die Zijn leven voor ons heeft gegeven.

Het woord “diaken” betekent zelfs letterlijk “dienaar”.

Vandaag word je op een nieuwe manier en voor je hele verdere leven aan de dienst van God en je naaste toegewijd.

We leven in een tijd die niet gemakkelijk is. De Kerk ligt onder vuur en de samenleving is in crisis. Dat leidt tot onrust, onbegrip, verdriet. onmacht ook en pijn.

Veel mensen hebben het moeilijk: als je je baan verliest, geen baan kunt krijgen, je huis niet kunt verkopen, met schulden komt te zitten, of ook pijn hebt om de kerk, om kinderen of kleinkinderen, verdriet om mensen die wegvallen, ziek zijn, relaties die stuk gaan....

Dat maakt het voor een diaken en voor ieder die in de pastoraal is aangesteld, niet altijd eenvoudig.

Tegelijk is het iets heel moois als je naast mensen mag staan en mag delen in hun verdriet en pijn, dát een stukje met hen mag dragen en uiteindelijk ook iets van uitzicht mag bieden dat er Iemand is die op je wacht, een God die van je houdt en voor je zorgt.

Die niet de kruisen van je wegneemt, maar je sterkt en die je na dit tranendal een toekomst geeft.

Die God is Iemand die van je houdt, zoals je bent en die er altijd voor je is.

Beste Randy, broeders en zusters, we willen nu zingend bidden om de komst van de heilige Geest.

We bidden dat die heilige Geest over jou mag komen, Randy, en dat die misschien iemand hier aanwezig zal inspireren om ook zijn leven te geven als priester, diaken of religieus of op andere wijze in dienst van Christus en Zijn Kerk - naar de beste Westfriese tradities! - om geloof, hoop en liefde te brengen aan de mensen in onze tijd.

AMEN.

Terug