Arsacal
button
button
button


Allerzielen....

Bidden voor... en denken aan wie ons zijn voorgegaan

overweging_bezinning - gepubliceerd: zondag, 2 november 2014
Allerzielen....

Iedere keer opnieuw
worden wij mensen
eraan herinnerd
dat ons leven sterfelijk en voorbijgaand is:
hoeveel mensen hebben we
al niet voor ons uit zien gaan...
grootouders, ouders, echtgenoot of echtgenote
familieleden, vrienden of kennissen.
En iedere keer wanneer je iemand af moet staan,
ervaar je duidelijk:
ik kom ook aan de beurt,
ook mijn leven is maar even,
een lichtflits in de tijd...

Moet je daar triest van worden?
Nee!
Natuurlijk, iedereen die een dierbaar iemand
af moet staan,
voelt de pijn van het gemis,
de leegte en het verdriet.
Het is dan vaak een lange worsteling
voordat je weer in de zon kunt lopen.
Geduld,
ergens toch bij al het verdriet
het vertrouwen bewaren
dat het goed komt.
Doorgaan, rustig doorgaan...

Eigenlijk is het niet zo triest:
we krijgen een bepaalde proeftijd,
korter of langer,
waarin we mogen laten zien
dat we ons "ja" tot God willen spreken;
we krijgen een kans om te laten zien
dat we met Gods hulp
iets moois van ons leven willen maken,
maar dan is het over
en bereik je je doel,
dan ben je gelukkig.

Dat velen in ons land
met luxe verwend zijn
(maar voor veel andere mensen geldt dat niet),
is aan de ene kant prettig en fijn,
aan de andere kant
wordt het afscheid nemen moeilijker
en het kost meer moeite
om voor ogen te houden
dat dit toch niet het eigenlijke is,
dat we maar passanten zijn,
voorbij­gangers in de tijd.

En toch is dat nodig!

Als engel moet je kunnen zweven,
niet vastzitten aan het hebben en houden,
aan je eigen dingen, je eigen leven.
Alles moet je kunnen loslaten,
zodat God alles voor je kan zijn.
Echt een vrije mens voor God te wezen:
we weten hoe moeilijk dat kan zijn.

Daarom is Allerzielen een gebedsdag voor de overledenen.
We bidden voor de zielen in het vagevuur.
Met die uitdrukking
- die misschien wat ouderwets klinkt -
bedoelen we dat we willen bidden
voor alle gelovigen
die bij hun overlijden
nog gehecht zijn aan het aardse,
aan het kwade en hun eigen ik,
die nog neit vrij van dit soort smetten zijn.
Met ons gebed willen wij hen steunen
om - laat ik het zo maar zeggen -:
van ballast gezuiverd te worden
en vrij naar boven te zweven,
naar het rijk van de goede God,
waar je nu eenmaal niets van wat kwaad is
mee naar binnen kunt nemen....

Heer, geef de zielen van alle overleden gelovigen de eeuwige rust
en het eeuwig licht verlichte hen,
dat zij mogen rusten in vrede!

Op Allerzielen 2 november had ik het geloofs­ge­sprek voor RKK-TV dat nog is na te zien op rkk.nl:

Terug