Arsacal
button
button
button


Een martelaar doet geen kwaad maar ondergaat het....

gedachtenis van de vele vluchtelingen en martelaren, nu...

overweging_preek - gepubliceerd: vrijdag, 26 december 2014
de mooie Kerststal in de O.L. Vrouw Hemelvaart in Heemstede
de mooie Kerststal in de O.L. Vrouw Hemelvaart in Heemstede

Tweede kerstdag is de dag van de eerste martelaar (protomartyr), de diaken Stefanus die zijn leven voor Christus gaf terwijl hij Hem beleed. Tijdens de heilige Mis in de Onze Lieve Vrouw Hemelvaart in Heemstede, heb ik de volgende homilie gehouden.

Homilie

Vandaag vieren we dus de heilige Stefanus,
de eerste martelaar,
die voor Christus zijn leven heeft gegeven
en daarom is de kleur van het kazuifel rood.
Door Stefanus is rood
een echte kerstkleur geworden!

Wie volhoudt, wordt gered...

Het feest van Stefanus herinnert er ons aan
dat “kribbe en kruis”
- zoals het gezegde luidt
“uit hetzelfde hout zijn gesneden”.
Het romantische kerstgebeuren
dat wij het liefst met verkleinwoordjes benaderen
- het stalletje, het kribbetje, de herdertjes en het Kindje -
is geen zoetsappig gebeuren,
maar een harde werkelijkheid
met ouders die het land door moeten reizen
terwijl de vrouw hoogzwanger is,
en die geen plaats vinden in een herberg
en daarom bij de dieren moeten slapen.
En die moeten vluchten als het Kind eenmaal geboren is
omdat Herodes dat Kind naar het leven staat.
Kribbe en kruis zijn uit hetzelfde hout gesneden
en ook ons eigen leven
is van dat hout gemaakt;
daaraan herinnert ons het evangelie:
je zult tegen­wer­king en moeilijkheden
op je weg vinden;
lijden zal je niet bespaard worden;
en als je christen wilt zijn,
zul je ook om de naam van Jezus moeten lijden,
je zult een voorwerp van haat zijn,
zegt het evangelie
en de troost is dat als we vol houden
en niet verstek laten gaan,
dat we dan gered zullen worden.
De dag van vandaag, deze Stefanusdag
herinnert ons eraan
dat we dan ver­bonden zijn
met het Kind van Bethlehem
dat moest vluchten.

Martelaren en vervolging in onze dagen...

Die werkelijkheid van kribbe en kruis
en van vervolging om het geloof
doet zich in onze dagen in alle hevigheid voor.
Alleen al binnen Syrië is bijna de helft van de bevolking
moeten vertrekken uit hun eigen stad of dorp
en 3 miljoen mensen moesten vluchten uit dat land;
volgens de Hoge Commissaris voor de vluch­te­lingen
van de Verenigde Naties
zijn er meer dan 50 miljoen
vluch­te­lingen in de hele wereld.
Velen van hen - met name in Syrië en Irak -
hebben meegemaakt
dat familieleden en kennissen
voor hun ogen op wrede wijze werden afgeslacht.
Ze zullen voor hun leven getraumatiseerd zijn.
In het kleine land Libanon
met vijf miljoen inwoners,
zijn meer dan een miljoen vluch­te­lingen
binnengekomen.
Onze mede­ge­lo­vigen daar proberen zich
voor hen in te zetten
In de katholieke Maronitische kathedraal, bij­voor­beeld,
in het noorden van Beiroet
waren voor kerstmis twee bussen
met katholieke vluch­te­lingen uitgenodigd
voor een kerst­maal­tijd
en om samen te bidden en te zingen
en de kerstgedachte te delen
en om hen te helpen.
Rond de 100.000 Assyrische christenen
moesten vluchten uit de stad Quarakosh
naar de regio van Erbil in Kurdistan.
Ook uit andere steden moesten de christenen vluchten.
Majeed, bij­voor­beeld, kwam uit Mossul.
Hij studeerde aan de uni­ver­si­teit wis- en natuurkunde,
maar hij kreeg geen baan op zijn niveau
omdat hij als katholieke christen
als niet vader­landslievend werd beschouwd.
Bij een bombardement verloor hij nu een been,
negen mensen uit zijn naaste omgeving werden gedood
en met zijn vier kinderen moest hij uit Mossul vluchten
voor de Islamitische Staat.
Zo zijn er talloze verhalen te vertellen
over het lot van vluch­te­lingen,
onder wie velen van onze mede-gelovigen.

Een martelaar doet geen kwaad, maar ondergaat het...

Een martelaar is in de katholieke traditie
niet iemand die een ander iets heeft aangedaan,
maar iemand die zelf onschuldig
gemarteld en gedood wordt
omwille van zijn geloof en getuigenis.
In onze tijd zij er zo velen....

Zij houden stand en houden moed
in vaak heel moeilijke omstandigheden.
Zij kijken naar het kruis,
naar de Heer die voor ons
een vluch­te­ling is geworden
en als een misdadiger ter dood veroordeeld is.

Laten wij ons voornemen op deze dag
te werken voor gerechtigheid
en ons eigen lijden,
onze moeilijkheden
goed te dragen
met Christus,
die ook ons belooft:
“Wie ten einde toe volhardt,
zal gered worden”.
Amen.

Terug