Arsacal
button
button
button


Eeuwige professie en monastieke wijding in Aalsmeer

nieuws - gepubliceerd: woensdag, 15 april 2015
Met zuster Maria Donata na de plechtigheid
Met zuster Maria Donata na de plechtigheid

Op woensdag­middag 15 april heeft zuster Maria Donata Ancilleri de eeuwige professie afgelegd en de monialen­wijding ontvangen in de kerk van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel in Aalsmeer, die naast het Benedic­ti­nessen­klooster ‘Maria, tempel van de heilige Geest’ ligt. Door de eeuwige professie verbindt de zuster zich voor haar gehele leven aan haar monastieke klooster­roeping. Vele gelovigen uit binnen- en buiten­land waren getuigen van de plechtigheid

Tijdens de viering las zuster Maria Donata na de preek en de ondervraging met luide stem haar professie­for­mu­lier voor, dat vervolgens aan allen werd getoond en op het altaar gelegd. Daarna volgde een plechtigheid die veel lijkt op die van de wijding tot het gewijde ambt van diaken en priester, al gaat het bij deze monialen­wijding om een sacramentale (zegening of heilige handeling ingesteld door de Kerk) en niet om een sacrament (waarvan er zeven zijn, die teruggaan op de instelling door Christus). Ook in deze plechtigheid - zoals bij de diaken- en priester­wijding - wordt de litanie van alle heilige gezongen en een plechtig wijdingsgebed gebeden waarbij de celebrant zijn handen over de zuster uitstrekt. Daarna worden verschillende attributen overhandigd: de ring, sluier en kovel en het monastiek getijdenboek. Tenslotte heten de abdis en de andere zusters de nieuw geprofeste welkom met een vredewens.

Zuster Maria Donata is afkomstig uit Malta en zij maakt deel uit van een zeer inter­nationale commu­ni­teit van dertien bene­dic­ti­nes­sen in Aalsmeer, die daar twee jaar geleden is gevestigd. Op dit moment waren er ook nog enkele jonge meisjes die wat van het kloosterleven kwamen meemaken. Het klooster heeft een voorlopige status en hangt af van het moeder­klooster Santa Maria delle Rose in Sant’Angelo in Pontano in Italië. De abdis van dit klooster, Madre Elisabetta, was aanwezig om de professie af te nemen.

Tijdens de homilie heb ik erop gewezen dat we een geheim van liefde vierden. In de teksten van de monialen­wijding wordt herhaaldelijk gewezen op en gebruikt gemaakt van de bruidssymboliek. De ring is bij­voor­beeld een teken van het huwelijksverbond met de Eeuwige koning Christus. Hoewel wij allen door het doopsel zijn ingevoegd in het verbond van liefde dat God met ons heeft gesloten, wordt de moniale dat door de consacratie op een nieuwe wijze en een nieuwe titel: zij wordt in dit verbond opgenomen als bruid.

Maar wat is liefde? De wereld waarin wij leven spreekt vaak van liefde maar het is vaak een “houden van” dat gericht is op zichzelf. We zeggen: “Ik houd van taartjes” en bij liefde en ‘houden van’ gaat het vaak om het genot en de lust en het bevredigen van eigen verlangens. Seksua­li­teit die de hoogste lichamelijke uitdrukking van menselijke liefde zou moeten zijn, is verworden tot een spel en behoeftenbevrediging.

Maar hier vierden we een andere liefde, waarover we in het evangelie van de dag hoorden: “Zozeer heeft God de wereld lief gehad, dat Hij zijn enige Zoon heeft gezonden”. Dat is dus een gevende liefde. Dat beantwoordt aan onze ervaring. Wat heeft ons gelukkig gemaakt? Waar hebben we liefde ervaren? Waar iemand zich gaf... Wat een geluk en een bijdrage aan onze per­soon­lijke groei als we gedragen mochten worden door de liefde van iemand die zichzelf voor ons gaf.

Deze liefde heeft verschillende kenmerken, zo heb ik voorts in de preek aangegeven: het eerste kenmerk is dat die liefde gave is, een gave van God. In de monialen­wijding komt het mooi naar voren waar staat dat de zuster is veroverd door Gods liefde. Hij is het die ons heeft bemind en Zijn liefde in ons hart heeft gelegd. Dit is een grote gave. De tweede lezing uit de eerste Timoteüs brief (4,8-16) riep op om die geestelijke gave niet te verwaarlozen.

Deze liefde brengtr ons er dan ook toe onszelf te geven, zoals God zelf ons dat heeft voorgedaan. dat geven kan pijn doen, want het kruis is erbij ingesloten, zoals dat bij Jezus was ingesloten.

Voorts moet een kenmerk van die liefde de vreugde zijn. Paus Franciscus heeft hier reeds vele malen op gewezen, onder meer in het document waarin hij het jaar van het gewijde leven uitriep. Deze liefde brengt vreugde teweeg omdat die uitzicht geeft en hoop. Die liefde moeten we uitstralen en doorgeven door ozne vreugde! Die vreugde trekt anderen aan. Ga bij moeilijkheden naar die fundamentele vreugde.

Deze liefde is een weg. Zoals het in de monialen­wijding wordt uitgedrukt: het gaat om een streven naar de volmaakte liefde met standvastigheid en geduld. Je bent een zwakke mens, je bent op weg en je moet op weg blijven.

Wij zijn vol vreugde over de liefde die zuster Mara Donata geeft in antwoord op Gods liefde voor haar en bidden dat God die het goede werk is begonnen, het ook zal voltooien.

Terug