Arsacal
button
button
button


Feest in de Sint Josephkerk: processie Maria van Haarlem trok uit

Geloven met hoofd én hart

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 14 juni 2015
Maria van Haarlem voor het altaar in de St. Josephkerk
Maria van Haarlem voor het altaar in de St. Josephkerk

Op zondag 14 juni werd in de Sint Jospehkerk aan de Jansstraat het feest van Maria van Haarlem gevierd voor de drie Haarlemse parochies die binnenkort samen verder gaan onder de naam Maria van Haarlem. Na een feestelijke Hoogmis met mede­wer­king van vier koren werd een processie gehouden over het Haarlems Begijnhof dat vlak bij de kerk is gelegen. Daarna was er een otnvangst in de pastorie waar veel parochianen aanwezig waren. En natuurlijk heb ik graag van de gelegenheid gebruik gemaakt om even een kijkje te nemen bij de verbouwingen voor het Jozefhuis voor jongeren.

Het middeleeuwse genadebeeld dat normaal in de dagkapel van deze kerk wordt bewaard was nu in de ker voor het altaar geplaatst en fraai met bloemen versierd. Op de foto hiernaast is dat nog net te zien. Kan. Pastoor dr. A. Hendriks concelebreerde en de beide broers-diakens Weijers assis­teerden samen met de acolieten. Naast de schola cantorum van de St. Josephkerk hebben ook het gezinskoor en het dameskoor gezongen alsmede het koor Sursum Corda van de H. Pastoor van Ars en de voormalige H. Johannes de Doper. Deze drie parochies gaan fuseren onder de titel van Maria van Haarlem.

Alles was keurig verzorgd en de proces verliep vlekkeloos. De route over het Begijnhof maakte het mede tot een intiem gebeuren.

Na afloop heb ik nog even een vluchtige blik op de werkzaamheden in de pastorie geslagen waar een katholiek jongerenhuis wordt voorbereid, onder leiding van de jon­ge­ren­werker van het bisdom Marius v.d. Knaap en zijn echtgenote. De werkzaamheden zijn in volle gang en het is duidelijk dat de jongeren mooie, ruime kamers zullen krijgen. De hoop is dat de werkzaamheden voor 1 oktober beëindigd zullen zijn en de gemeen­schap van start zal kunnen gaan. Op dit moment zijn er al meer aanmeldingen dan er kamers zijn...!

Homilie


Broeders en zusters,
Dit jaar mogen we weer
het feest van Maria van Haarlem
op plechtige wijze vieren
met een processie aan haar gewijd.

Een hartelijke band

Dit is iets heel goeds,
dus laten we dit in ere houden,
want onze band met Maria
is en blijft van groot belang.
Maria wordt hier in de gebeden en liederen
als wonderbare moeder aangeduid,
als toevlucht van de zondaars
en troost van het droeve hart.
Wat hebben al deze titels, deze namen
die aan Maria van Haarlem worden toegekend,
met elkaar gemeen?
Zij drukken alle een hartelijke,
per­soon­lijke relatie uit,
een warme band van hart tot hart
met iemand die er voor ons is
in voor- en tegenspoed.
En dat is eigenlijk precies
waar het om gaat
als we het over Maria hebben.

Hoofd en hart

Zij werd ons als moeder gegeven op het kruis;
zij wordt door het tweede Vaticaans concilie
onze moeder in de orde van de genade genoemd,
dat wil zeggen
dat het bij haar niet zozeer gaat om
kennis over het geloof die je moet bezitten
of gebeden die je moet opzeggen,
of over een graad van volmaaktheid
die je moet hebben bereikt.
Daarmee wil ik niet zeggen
dat het voor ons niet van belang is
om meer van ons geloof te weten te komen;
integendeel: ik zou het ieder willen aanraden
en aanbevelen:
probeer je geloof te leren kennen,
probeer het te verdiepen,
maar doe het op zo’n manier
dat het ook je hart kan voeden.
Als we niets over het geloof zouden weten
dat we wel ervaren,
dan blijft dat geloof
te veel een vaag gevoel;
als we wel veel over het geloof weten,
misschien heel de catechismus
uit ons hoofd hebben geleerd
en als dat alleen iets blijft van ons hoofd,
dan zal het ons hart niet voeden
en blijft het een geleerd lesje.
Hart en hoofd moeten samen gaan,
ook ons hart heeft het nodig
geraakt en gevoed te worden,
we moeten blijven zoeken naar nieuwe impulsen.

Als een kind...

Als we naar Maria gaan
gaat het inderdaad over het geloof van ons hart,
over ons vertrouwen,
over een hartelijke verhouding,
over goedheid die we ervaren,
over de pijn om fouten die we misschien hebben gemaakt,
over het verdriet dat ons overkomen is
en dat je met haar mag delen.
Het gaat om overgave,
over een eenvoudige hartelijke band
als van een kind met een moeder.
Om Maria te kunnen eren
met je hart en niet alleen met je verstand,
moet je van binnen weer klein en eenvoudig worden.
Om je hemelse Moeder
in vertrouwen te kunnen nemen
moet je zijn als een kind.

Redeneren?

Voor sommigen van onsis dat eigenlijk altijd tamelijk gemakkelijk geweest,
zij hebben van kinds af aan al
zo' n band met Maria,
voor anderen blijft dat altijd
een beetje ingewikkeld,
zeker als je in veel dingen van het leven
de gedachte hebt
dat je alles moet beredeneren;
bij weer anderen is de liefde voor Maria gegroeid
of op een bepaald moment tot stand gekomen;
soms zijn mensen ineens of groeienderwijs
weer eenvoudig geworden.
Bij velen van ons is die vertrouwensband
ook wel beproefd:
Er waren teleur­stel­lingen
die we moeilijk konden begrijpen,
er was lijden
wat we moeilijk konden dragen.
Uiteindelijk hoort ook dat erbij,
dat is het mysterie van het leven,
dat we hier op aarde nooit helemaal
zullen kunnen doorgronden en begrijpen.

Een moeder

We zijn hier bijeen
om Maria van Haarlem te eren
en we mogen dat doen
zoals we zijn:
een beetje op afstand
of juist heel hartelijk,
maar liefst met innerlijke eenvoud,
met onze vragen,
met ons verdriet,
met onze vreugde
en met ons vertrouwen.
Maar we mogen allemaal weten
dat zij voor ons
een moeder wil zijn.

Het mosterdzaadje

We hoorden vandaag het evangeliemet de gelijkenissen over het rijk van God;
het ging over het zaaien van het goede zaad
en dat het opkomt
zonder dat de zaaier kan bevatten
hoe dat mogelijk is;
en het ging over dat kleinste van alle zaadjes,
het mosterdzaadje dat een groot en sterk gewas wordt.
Dat rijk van God, waar het in deze parabels over gaat
is niet alleen de hemel
of de voltooiing van de schepping
aan het einde der tijden;
het is niet alleen iets voor later,
het gaat ook over het nu.
Dat rijk van God is midden onder ons,
het is zelfs in ons
als we God om zo te zeggen
een kans willen geven
om koning en Heer
van ons leven te zijn.
Maria deed dat toen zij zei:
“Mij geschiede naar Uw woord”,
ik geef me aan U over, God,
laat maar gebeuren
wat U mij hier zegt.
Dat is vertrouwen!
Vertrouwen heeft iets van
in het diepe durven springen,
van levensoptimisme,
er uiteindelijk van uit durven gaan
dat het goed zit en dat het goed komt.

Hoe het geloof groeit?

Er is in ons hart zo’n klein zaadje gelegd,
het zaadje van het geloof,
het zaadje van het koninkrijk van God.
We krijgen dat mee,
maar op een gegeven moment
moet dat zaadje echt iets van onszelf worden,
geen uit ons hoofd geleerd lesje,
niet iets wat onze ouders nu eenmaal
zo belangrijk vinden,
maar echt iets van onszelf.

Meer heb je niet in de hand

Voor ouders is het natuurlijk iets heel moois
als je dat mee mag maken,
dat je ziet dat geloof
betekenis krijgt voor je kinderen,
dat het ook iets van hen wordt.
Ouders zijn dan als die man
die zijn land bezaait
en ziet dat het zaad ontkiemt
maar niet weet hoe.
Want geen enkele ouder heeft dit voor het zeggen,
je kunt je best doen om dat zaad te zaaien,
hopen, bidden, stimuleren,
maar je hebt niet in de hand
wat er gebeurt

Zo is het ook bij ieder van ons gegaan
het zaad van rijk van God is in ons hart
in stilte gegroeid
tot een kracht in ons leven.
we kunnen hooguit zeggen achteraf:
die en die gebeurtenis,
dat woord en die mensen
hebben dat zaadje op laten schieten,
zo is het gegroeid,
zo is het gegaan,
maar het was bovenal genade!

Laten we vandaag dan ook bidden
dat we een sterk geloof mogen bezitten,
met kennis en vertrouwen
en dat het zaad dat wij zaaien
mag uitgroeien.
Moge Maria, onze Moeder,
onze toevlucht, onze troost
daarbij een voorspreekster zijn.
Amen.

Terug