Arsacal
button
button
button


Het kruis en Maria....

Pastoor Hendriks ere-moderator benoemd in Heiloo

overweging_preek - gepubliceerd: maandag, 14 september 2015
Met het bestuur van de broederschap, moderator past. J. Smith en ere-moderator past. A. Hendriks (1) en tijdens de installatie door voorzitter Bracke
Met het bestuur van de broederschap, moderator past. J. Smith en ere-moderator past. A. Hendriks (1) en tijdens de installatie door voorzitter Bracke

Op 14 september - feest van Kruisverheffing - mocht ik de heilige Mis vieren in Heiloo met de deelnemers aan de dagpelgrimage van de Haagse bedevaarten. Bij deze gelegenheid werd kanunnik pastoor A. Hendriks uit Haarlem, die al vijftig jaar met deze bedevaart verbonden is, geïnstalleerd als ere-moderator door de voorzitter van de broeder­schap, de heer Dj. Bracke.

De viering vond plaats in de genadekapel, waarna de lunch werd gebruikt in het Oesdom. In de loop van de middag brachten de bedevaart­gangers een bezoek aan de Egmondse abdij.

Pastoor Hendriks werd door de voorzitter gehuldigd met een mooie speech waarin hij heel het leven van de nieuwe ere-moderator nog eens de revue liet passeren. De bekende Leidse pastoor mgr. A. Vreeburg speelde daarin een bijzondere rol: hij was het die zowel voorzitter Bracke als pastoor Hendriks en mijzelf had uitgenodigd om mee naar Kevelaer te gaan, het startpunt voor een jarenlange verbondenheid. Mgr. A. Vreeburg en mgr. Th. Hendriksen waren eerder ere-moderator van de Haagse bedevaarten. Pastoor J. Smith is de moderator van deze bedevaarten.

Tijdens de Mis heb ik de volgende homilie gehouden

Homilie

Kevelaer en Heiloo

Broeders en zusters,

In Kevelaer wordt Maria vereerd
als Consolatrix afflictorum,
Troosteres van de bedroefden;
hier in Heiloo, bij het putje,
eren we de Moeder van God
onder de titel:
Onze Lieve Vrouw ter Nood;
de betekenis van die uitdrukking
“ter Nood” is hier in Heiloo
dat Maria onze hulp is
in alle nood.

Ere-moderator

De twee bedevaart­plaatsen
- Kevelaer en Heiloo -
komen dus bijzonder aardig overeen:
Maria is een troosteres en hulp
in alle nood, in alle droefheid
en het verheugt me bijzonder
dat ik hier vandaag
pastoor Hendriks,
erekannunnik van ons bisdom,
mag installeren tot ere-moderator
van de broeder­schap
van de Haagse bedevaarten,
waarvan de bedevaart naar Kevelaer
toch wel de kern is.
Het is terecht dat hem deze erkenning
en onderscheiding
wordt toegekend,
want vijftig jaar lang
is hij vrijwel ieder jaar,
vaak meerdere keren per jaar
met deze bedevaart naar Kevelaer gegaan,
als misdienaar, priester­stu­dent,
deelnemend priester en later als moderator,
nadat mgr. Vreeburg door gezondheid
die taak moest neerleggen.

Waarom naar Kevelaer of Heiloo?

Wat betekent zo’n bedevaarts­plaats
als Kevelaer of Heiloo
in ons leven?
Waarom gaan we daar
zo graag naar toe,
al zijn we er misschien al vele malen geweest?
Ne, we gaan niet om mooie gebouwen
en bijzondere plaatsen te bekijken,
die kennen we dan intussen wel!
Het is iets anders.

Een foto, een bijzondere plaats...

We hebben bijna allemaal wel
een foto thuis staan
van een dierbaar iemand
die ons is ontvallen.
Als we de foto zien
komt die persoon dicht bij ons
en misschien zeggen we dan ook even iets
tegen die foto
of eigenlijk tegen die persoon
die nu bij God is.

Zo zijn er ook van die bijzondere plaatsen
die verbonden zijn geraakt
met allerlei gebeur­te­nissen in ons leven:
als we er komen,
staan ons als vanzelf
weer allerlei herinneringen voor de geest:
een bepaalde kerk, een kerkhof
of een bedevaart­plaats
halen als vanzelf bijzondere momenten
naar boven.

Naar Maria

De verbondenheid met Maria,
die ons aller moeder is,
kunnen we natuurlijk ook ervaren
als we thuis in onze kerk
even voor haar beeld staan
en misschien een kaars opsteken.
Terwijl we staren in de vlam van die kaars,
ook dan komen de herinneringen en de gebeden boven
en zien we de moeilijke, pijnlijke dingen van ons leven
al weer met een andere blik.

Dat geldt vaak nog meer voor een bedevaart:
we trekken weg uit onze dagelijkse beslommeringen,
we laten alles even achter,
we nemen letterlijk afstand,
we zijn er even uit,
we gaan naar Maria
vragen om kracht
en bekijken al wat ons beroert,
al onze nood,
al wat ons raakt,
weer met andere ogen,
misschien als het ware met de ogen van Maria,
die zoveel heeft meegemaakt:
haar enig kind,
zo jong
als een misdadiger terecht gesteld,
aan een kruis genageld.
Zij begrijpt ons,
zij weet wat het is,
ze voelt zichzelf een kleine mens
en tegelijk zien we
als we naar Maria kijken
een sterke vrouw,
een vrouw
die steeds weer kracht gevonden heeft,
om op te staan
om verder te gaan,
het vertrouwen te houden,
zich over te geven aan de wil van de Vader
en uit de put te komen.
Zij wil ons onder haar bescherming nemen
als troosteres van bedroefden,
als hulp in alle nood.
Op haar voorspraak
vragen we hier die genade
voor U allen.

Een band met bijzondere plaatsen

En dan zijn er uiteindelijk
een paar van die plaatsen
die een bijzondere betekenis voor ons krijgen,
juist doordat we er zo vaak zijn geweest,
omdat ze ons vertrouwd zijn geworden
en we er waren op bijzondere momenten:
daar heb ik kracht gevonden,
daar was ik toen ik met deze moeilijkheid zat,
daar was ik toen, op dat bijzondere moment van mijn leven.

Ook voor mij is Kevelaer een bijzondere plaats
al ben ik er lang niet zo vaak geweest
als pastoor Hendriks.
Maar ik voel er toch een binding mee.
Het kwam meteen in mij op
om naar Kevelaer te gaan
toen de nuntius me uit naam van de paus
had gevraagd
om bisschop te worden.
Ik mocht er nog met niemand over spreken,
maar ik heb het maar in stilte
in Kevelaer
aan de voeten van Maria neergelegd.
Mijn eerste Mis na die vraag van de nuntius
was in Kevelaer.

Het kruis en zij die ernaast stond...

We vieren vandaag het feest van Kruisverheffing:
de eniggeboren zoon van God
werd omhoog geheven aan het kruis.
De mensen die erom heen stonden,
Zijn moeder Maria op de eerste plaats,
zagen een arme, jonge mens
gruwelijk lijden en sterven;
maar Maria en wij die mogen kijken
met de ogen van ons geloof
zien ook iets anders:
wij zien een geheim van liefde,
zozeer heeft God de wereld liefgehad
dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven.
Hier sterft een onschuldige mens
uit liefde voor ons allen,
om ons te verlossen.
Morgen valt het licht nog meer
op de vrouw die ernaast stond:
dan vieren we de gedachtenis
van Onze Lieve Vrouw van Smarten.
Maria stond ernaast
en deelde in Jezus’smarten.
Dat delen in Jezus’smarten
was niet alleen
dat zij het erg vond wat er gebeurde,
maar het was méér:
zij was helemaal in betrokken in dit gebeuren,
het was de uiterste consequentie
van het “ja” dat zij ooit had gesproken,
dat “Mij geschiede naar Uw woord”.
Zoals de uiterste consequentie van het jawoord
dat twee mensen aan elkaar geven in het huwelijk is,
dat zij elkaar ook weer moeten loslaten,
hoe pijnlijk dat ook is.
Daar onder het kruis was Maria de nieuwe Eva
die de misstap van die oude Eva goedmaakte
door dit alles door te maken,
in vereniging, in grote eenheid met haar Zoon.

Ieder moeder zal dit kunnen meevoelen:
wat het is als je meelijdt
met de tragiek van het leven van een kind,
als je de pijn voelt
van wat je zoon of dochter overkomt

Kijk naar Maria

Wij worden vandaag uitgenodigd
om bij wat ons overkomt
op te kijken naar dat kruis
en naar degene die daaronder staat:
ziedaar je moeder.
Kijk naar Jezus op het kruis,
kijk naar Maria
en vergeet niet:
je moet er door heen,
niemand kan dat van je afnemen,
maar kijk met geloof en vertrouwen,
want Jezus wil, Maria wil
dat we niet verloren gaan
maar eeuwig leven zullen hebben.
Dus: vertrouw je toe,
geef het maar een beetje over,
het komt uiteindelijk goed,
probeer steeds weer
je eigen “Fiat” met Maria uit te spreken:
“Mij geschiede naar Uw woord”.

Laten we zo onze pelgrimsweg,
onze bedevaart door het leven
voortzetten,
tot we aan Maria’s hand
en door Gods barm­har­tig­heid
uitkomen
in het huis van de hemelse Vader.

Onze Lieve Vrouw ter Nood
bid voor ons
Onze Lieve Vrouw van Kevelaer
bid voor ons
Troosteres der bedroefden
bid voor ons!
Amen.

Terug