Arsacal
button
button
button


Niemand uitgesloten... en wat dat betekent

Aandacht gevraagd voor de christen-vluchtelingen

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 25 oktober 2015
Diaken Rob Mascini staat klaar om met zijn lezing te beginnen
Diaken Rob Mascini staat klaar om met zijn lezing te beginnen

Op zondag 25 oktober was ik voor de H. Mis en ontmoeting met de parochianen in Uitgeest in de kerk van O.L. Vrouw geboorte. Daar kwamen ook de R.K. Vrouwen Noord Holland bijeen met - na de Mis - ontmoeting en een lezing van diaken Rob Macini over diaconie in de wereld, waarin diaken Mascini vertelt over zijn ervaringen met de diaconale inzet (caritas) van de kerk in allerlei streken van de wereld.

Tijdens de preek ben ik ook even ingegaan op de ervaringen van christen-vluchtelingen die ons ter ore komen. Het gaat hier om ervaringen in de nood­opvang, daarnaast hebben we onlangs ook aandacht gevraagd voor het probleem van tolken met een bepaalde achtergrond die voor christenen bedreigend is en voor ongepaste benaderingen door tolken en mede-bewoners.

HOMILIE

Broeders en zusters,

Aan de kant...

Het is mooi dat we hier vandaag
de heilige Mis mogen vieren
met de Vereniging R.k. Vrouwen Noord-Holland
en met mede­wer­king van het koor Laus Deo,
dat heel mooi een Mis van Perosi zingt.

Als Jezus de stad Jericho verlaat
wordt Hij omgeven door een flinke menigte.
Jezus is op dat moment
- een beetje oneerbiedig gezegd -
een populaire jongen.
Dan komen ze langs een arme man,
iemand die letterlijk en figuurlijk
aan de kant staat,
(of zit in dit geval).
Bartimeüs is een blinde
en een bedelaar
en iedereen loopt aan hem voorbij.
Hij is dus driemaal uitgesloten:
Hij kan niet zien,
hij heeft geen geld,
hij wordt gepest en mag niet meedoen.

Wie is uitgesloten?

Dat mensen uitgesloten zijn
komt ook in onze samenleving voor.
En het zijn niet altijd de mensen
die het meeste van zich laten horen
die ook het meest uitgesloten zijn.
Het feit dat zij zich durven laten horen
is al een teken
dat zij toch wel een plaats hebben
of beginnen te krijgen.
Er zijn heel veel mensen
die niet kunnen meedoen
en die zich niet laten horen,
omdat zij geen stem hebben
of omdat zij niet durven.
Denk aan kinderen die gepest worden
en ook volwassenen die treiterijen ondergaan
bij­voor­beeld op de werkvloer.
Als iemand zo assertief wordt
dat hij durft te reageren
is veel van de uitsluiting
al overwonnen.
Maar velen schamen zich
of kunnen het niet.
Zo zijn er mensen die flink in de schulden zitten
en dus niet kunnen meedoen
in de maat­schappij
en heel veel mensen zijn erg eenzaam,
hebben weinig contacten,
kunnen niet meedoen
of durven niet mee te doen.

Problemen van de christen-vluchtelingen

In deze weken denken we ook
aan de talloze vluchtelingen
die door Europa trekken.
Oorlog is een vreselijk iets.
Als je huis vernietigd is,
vrienden en familie gedood,
je baan verdwenen en je toekomst vernietigd,
is er weinig meer om te lachen.
Op een bijzondere wijze is het moeilijk
voor de christenen onder hen.
Zij moeten verspreid
over allerlei nood­opvang-voorzieningen
temidden van een overgrote moslim-meerderheid leven,
wat niet altijd gemakkelijk is.
Ons bereiken berichten
dat ze soms worden bedreigd
en onder druk gezet om zich te bekeren.
Het is moeilijk voor de weinige priesters
die hun taal spreken
om hen te bezoeken of anderszins te bereiken,
omdat ze op zoveel verschillende locaties verblijven
en omdat in de nood­opvang
een priester niet gauw wordt toegelaten.

Toen Jezus in zijn leven kwam

Misschien voelen we ons allemaal weleens
niet zo gewaardeerd, niet zo aanvaard,
niet zo gekend of erkend in wie we zijn.
Zo moet Bartimeüs het ervaren hebben
toen hij daar zat aan de kant van de weg,
blind, bedelend
terwijl iedereen aan hem voorbij liep,
hij er eigenlijk niet mocht zijn.
Toen Jezus in zijn leven kwam
veranderde er veel:
niet alleen werd hij van zijn blindheid genezen,
maar hij mocht er bij horen,
hij werd opgenomen bij de groep van mensen
die Jezus volgden.
Dus de leerlingen van Jezus
verwelkomden hem.

Aandacht en een luisterend oor

Misschien moeten wij dat ook maar doen:
laten we proberen ons te openen
voor de nood van anderen,
voor de velen
die het minder hebben dan wij.
Aandacht hebben voor anderen,
een luisterend oor,
een hartelijk woord
doet al heel veel goed
en je vergeet je eigen pijn en vragen.
Laten we dus doen zoals de leerlingen en Jezus
in het evangelie van vandaag.
Jezus hoorde de schreeuw van de blinde man
en ging er niet aan voorbij
Hij liet hem bij zich roepen,
Hij nodigde hem uit,
Hij genas hem, werd zijn vriend.
De aandacht die Jezus aan deze man gaf,
maakte dat ook de andere mensen langs de kant van de weg
van houding gingen veranderen.
Zonet hadden ze de blinde bedelaar
nog toegesnauwd
dat die zijn mond moest houden.
Nu zeggen ze vriendelijk tegen hem:
“Hou goede moed, Hij roept U, sta op”.

Rolmodel

Zo gaat het vaak in de samenleving
en dat begint al op school.
Als een kind gepest wordt
en een populaire figuur,
een soort rolmodel uit de klas
gaat er niet aan voorbij
geeft hem aandacht en wordt zijn vriend,
dan draaien veel andere kinderen bij
en zal het pestgedrag verdwijnen.
En onder de volwassenen is het niet anders.
Soms gebeurt het dat iedereen iemand links laat liggen
totdat een persoon met een zeker gezag
of een bekende of populaire persoon
aan die persoon hartelijke aandacht gaat geven.
Daardoor hoort die arme mens
die uitgesloten was,
er ineens bij.

Wat betekent dat je niemand uit mag sluiten?

Het is een christelijke opdracht
om niemand uit te sluiten
van een normaal en hartelijk menselijk contact.
Daarvoor hoeven we het niet met die persoon eens te zijn,
we hoeven diens keuzes niet te delen.
Het kan zijn dat we het onverstandig vinden
of verkeerd wat die persoon zegt of doet.
Maar Jezus is gekomen
voor tollenaars en zondaars.
Dat betekent niet dat Jezus zei:
Ga maar je gang,
mij maakt het niets uit.
Het maakte Hem wel veel uit,
zoveel dat Hij voor de zonden van de mensen
een gruwelijke dood is gestorven aan het kruis.
En Hij sprak soms duidelijke taal;
vandaar dat de Farizeeën en de schriftgeleerden
zo op Hem gebeten waren.
Maar Hij was er voor iedereen,
Hij zou alle mensen wel
- zoals een kloek de kuikens -
onder Zijn vleugelen willen verzamelen.
Hij is als een vader en moeder
die van hun kind heel veel houdt.
Soms mogen die ouders uit liefde voor hun kind
iets zeggen dat streng klinkt,
een op- of aanmerking is.
Dat is niet erg,
dat is soms goed
als dat kind de liefde maar mag blijven ervaren.

Open naar allen

Zoals de Heer er is voor iedereen,
in het bijzonder voor wie uitgestoten is,
niet meetelt, aan de kant staat
en juist gekomen is om het leven te delen
van wie ge­mar­gi­na­li­seerd is, niet meetelt,
zo zijn ook wij geroepen
de uitgeslotene, de mens in de marge
weer mee te laten tellen,
in liefde aan te nemen.
Ook wijzelf zijn eigenlijk bedelaars,
helemaal afhankelijk
van de goedheid van God,
wij zijn uiteindelijk totaal afhankelijk
van Gods goede gaven,
we hebben niets in eigen hand.
Maar God heeft ook tot ons gezegd:
“Roep hem/haar eens hier”
en: “Ga uw geloof heeft u genezen”.
Hij heeft ons geroepen
zoals Hij met die blinde bedelaar deed.

Stel dat die blinde was afgehaakt...

En tenslotte is dit evangelie
ook een uit­no­di­ging om vol te houden,
ons niet te laten ontmoedigen.
Wie weet hoe lang die bedelaar daar al zat,
daar bij de poorten van Jericho?
En waarom was hem dat overkomen
dat hij blind was, niet kon zien?
En de mensen om hen heen
snauwden hem toe dat hij moest zwijgen.
Ach, er was zo veel van hem ontmoedigen kon,
waardoor hij treurig en terneer­ge­sla­gen
af zou kunnen haken.
Maar stel je voor dat hij dat had gedaan,
dat hij er niet had gezeten die dag,
of dat hij inderdaad maar zijn mond had gehouden
en niets had gezegd,
dan had hij Jezus niet ontmoet
en was alles bij het oude gebleven.
Dus, verlies de moed niet,
laat je niet afschrikken,
maar blijf volharden en roepen,
blijf bidden en smeken:
op een dag komt de Heer langs,
zal Hij u roepen,
dan heeft het volhardende geloof en vertrouwen
genezing gebracht.

Amen.

Terug